Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Οι διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Federico Garcia Lorca


AΠΟ ΤΗΝ << ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΓΟΥΩΛΤ ΟΥΙΤΜΑΜ >>

Ούτε στιγμή , όμορφε γέρο μου Γουώλτ Ουίτμαν ,
τα γένια σου δεν έπαψα να βλέπω γιομάτα πεταλούδες
μήτε τους βελούδινους ώμους σου που το φεγγάρι τους κούρασε .
Μήτε τη φωνή σου σαν μια κολόνα στάχτη ,
Γέρο μου , όμορφε σαν καταχνιά ,
που στέναζες όμοια μ' ένα πουλί
με το γένος διαπερασμένο με βελόνα .
Του σάτυρου εχθρέ
εχθρέ τ' αμπελιού
εραστή κορμιών κάτω από πρόσωπα λινά .
Ούτε για μια στιγμή , ώ άντρίκια ομορφιά ,
που σε βουνά από κάρβουνο , ρεκλάμες και σιδηρόδρομους
νειρεύτηκες πως ήσουν ποταμός και πως κοιμόσουν σαν ποτάμι
πλάι στον σύντροφο που έβαζε στον κόρφο του
μιας άπραγης λιοπάρδαλης τη μικρή οδύνη .
Και συ , Γουώλτ Ουίτμαν , ωραίε , κοιμού στου Χούντσωνα τις όχθες ,
με τα γένια στραμμένα στον πόλο και τα χέρια σου ανοιχτά .
Η γλώσσα σου , πηλός μαλακός είτε χιόνι , κραυγάζει .
Κοιμήσου : τίποτα δε μένει πια !
Οι τοίχοι χορεύοντας αναταράζουν τα λειβάδια
κ' η Αμερική καταβροχθίζει μηχανές και κλάματα .
Θέλω ο σφοδρός αγέρας της πιο τρίσβαθης νύχτας
ν' αφήσει άνθη και γράμματα στο γεφυρότοξο που κοιμάσαι
κι ένας αράπης μικρός ν' αναγγείλει στους λευκούς του χρυσού
πως έρχεται πια του σταχυού η βασιλεία !


Μετάφραση : Mανώλη Αναγνωστάκη - Κλείτου Κύρου

1 σχόλιο:

Summertime Blues είπε...

τι ομορφιά!
θα πρέπει νομίζω να πάψω ν ανασαίνω δεν ξέρω για πόσο έστω και δυο λέξεις τόσο ωραία να ταιριάξω.
θεία ζήλια!
καληνύκτα.