Albert Camus on Nihilism

 

 Albert Camus talks about his stage adaptation of Dostoyevsky's "The Possessed", (also known as "The Devils" and "Demons"), in 1959, a year before his death in an automobile accident. Interviewer: Pierre Dumayet. Translation: hvolsvellir.

5 ποιητές από τη 13η σοδειά

Κάτω απ'την υπογραφή του Monet

στη Μαριάννα

΄Οταν κλινοσκεπάσματα γαλάζια νύχτας

τυλίγουν την πόλη

σχιζοφρένεια , κατάθλιψη , απάτη

διασχίζουν λεωφόρους

ή κολυμπάνε στο κόκκινο

πράσινη βροχή λιμνάζει 

στο κήπο του μπορντέλου

η γάτα στο κεφαλόσκαλο

ανακατεύει τη τράπουλα

ο έρωτας ιδρωμένος κυλάει

επάνω σε θηλυκό κι αρσενικό

ποτάμι κάτω απ'την υπογραφή

του Monet .

Γιώργος Βλάχος

΄Αλλη σελήνη

΄Εσταζε

με τη τρέχουσα σημασία το ποίημα

ως να πλάγιαζε κορίτσι πρώτη φορά σε προσδοκία

ως της Σαπφούς την άλλη σελήνη

κι ας ξόδεψαν οι λόγιοι πριονισμένα λόγια

έχουμε ακόμη ανοιχτό νερό

έναν ολονύχτιο ώμο βυθοσκόπιο

αυτά τα λυγισμένα σεντόνια αναδύουν ακόμη λουλάκι

Ελένη Νανοπούλου

Αιμοκάθαρση

Μονοκονδυλιά που σβήνει το χρόνο

Αυλαία στο ένδοξο παρελθόν

Μνημόνιο της αιδούς ...

Το νερό έχει μνήμη

Κι η ξερολιθιά που ρουφάει τον ήλιο του καλοκαιριού

Κι η θάλασσα δεν ξεχνά

Και τα παλιά σκαριά που τα τρώει τ'αγιάζι

Δημοκρατία ... Ελευθερία ...

Πήραν πνοή με τον αγέρα της Ακρόπολης

΄Αραγε ανιχνεύονται στα κύταρά μας πια ;

Το νερό έχει μνήμη

Το ίδιο και το αίμα ...

΄Εφη Ντασκαγιάννη

Σπαρτιατικόν

Οι Σπαρτιάτες είχαν σφρίγος και ήταν πολύ ισχυροί .

Αλλά ήσαν μύωπες .

Το ίδιο κι εσύ .

Γι 'αυτό για κάθε έπαρση και μία υποστολή .

Αλέξανδρος Κατσούδας

Αναγνώριση εδάφους

Δε μπορεί ποτέ να μετρηθεί με ακρίβεια

η ακτογραμμή . Χιλιάδες μικροσκοπικοί κόλποι αλλάζουν

μορφή κάθε στιγμή , κάθε κύμα που σκάει

στο βράχο αφήνει ένα θλιβερό μόνο αφρό

που μένει να μετρηθεί . Εκεί τρέχουν παράταιροι

οι τοπογράφοι με τα μέτρα ...

Θεοδόσης Κοντάκης

Αμαλιάδα Μάρτης 2008

Βαλάντης Βορδός : Ποίημα με θέα

Μες στη νύχτα έριξα πετονιά

Με δόλωμα το μυαλό μου

Το καλύτερο σκουλήκι μου είπανε

Από κει που το διαμόρφωσα

Μα δεν τσιμπάει ούτε ένα ποιηματάκι

Τόσο δα μικρό .

Εμεινα ξέμπαρκος από τρέλα κι απόψε

Να μιλάω μ'αστέρια με κακόφημους δρόμους

με τεράστιες αφίσες που αποτυπώνουν

Απίστευτες γκόμενες

Στη μέση του πουθενά .

Με αλκοολικούς αγγέλους πίνουμε ερωτικές εκκενώσεις

Ασφυκτιώντας σε παράλληλα σύμπαντα

Εκπυρσοκροτούμε στοχεύοντας το αόρατο

Στη μέγιστη δυνατή απόσταση .

Με τοξικομανείς των ονείρων ανταλλάσουμε

Ματωμένες βελόνες ποιημάτων

Στις γωνιές των δρόμων έχουμε κρύψει ένα

Κομμάτι της παιδικής μας καρδιάς

Επανερχόμαστε τις νύχτες ψάχνοντας

Σε κάτι απόμερα σημεία του εγκεφάλου

Εχουμε χτίσει τα εξοχικά μας

Απολαμβάνοντας τη θέα του κόσμου

Ενός κόσμου που καταρρέει δίχως υποστυλώματα

Με δρόμους όπως εντόσθια αγελάδας

Απ'τον σοφό Ηράκλειτο μέχρι σήμερα

Κατεδαφίζει ...

σ . - 69 -