Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Η διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σόνια Ζαχαράτου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σόνια Ζαχαράτου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2012

Σόνια Ζαχαράτου








( Απόσπασμα )


Καθήσαμε σφιχταγκαλιασμένοι με τον Γιόσεφ
μου , σε μια γωνιά .
Τα λίγα λόγια που ήθελα να του πω για να τον
γαληνέψω , δεν έβγαιναν σταματούσαν στο λαιμό
μου... Ούτε το στόμα μου άνοιγε . Τα δόντια μου και
τα χείλη μου είχαν σφίξει σαν τανάλιες . ( πάυση ) Μί
λαγε όμως κρυφά ο λαιμός μου , μίλαγε το στομάχι
μου , μίλαγαν τα νεφρά μου , τα έντερα , το συκώτι
μου... Μιλούσαν όλα μέσα μου... Μέσα μου και
μόνο... ( σιωπή ) Τίποτα να μη βγει έξω... Τίποτα...
Τίποτα...
΄Επρεπε να πείσω τον εαυτό μου ότι βουλιάζαμε
σ'έναν εφιάλτη . Και να συμφιλιωθώ μαζί του...

Κολαστήριο ήταν ... Κι ατέλειωτος ο χρόνος που
μείναμε εκεί μέσα ... ΄Ετσι μου φαίνεται ακόμα και
τώρα που το θυμάμαι ... Ατέλειωτος ...
Κοιτούσα γύρω ... ( μεγάλη παύση )
Αποσβολωμένοι άνθρωποι , κέρινοι μπροστά στο
αναπάντεχο κακό . Οι πιο ριψοκίνδυνοι και δυνατοί
τόλμησαν ν'αντισταθούν δεν πρόλαβαν . Τους σκό-
τωσαν . Επιτόπου . Εκεί . ( σιωπή ) Νεκρά σώματα ...
( σιωπή ) Νιάτα χαμένα ...  ( σιωπή )
Δεν είχαμε ξαναδεί τέτοια κτηνωδία . Τέτοια σφα-
γή ... ( σιωπή )
Κάποιοι , μέσα στην αντάρα και στην απόγνωσή
τους , μια κλαίγαν , μια γελούσαν άλλοι πάλι ούρ-
λιαζαν γιατί πως να πιστέψουν όσα γίνονταν ; ...
Μανάδες σπάραζαν ψάχνοντας τα παιδιά τους άρ-
ρωστοι ικέτευαν για βοήθεια μωρά έψαχναν το βυζί
της μάνας τους ... ( παύση ) Χάος ! ( σιωπή )
Και οι δεσπώτες , σαν είδαν ότι δεν μπορούσαν να
βάλουν τα πράγματα σε τάξη κι ότι δεν λογαριάζαμε
τόσο ούτε και τα όπλα τους , μας απαγόρευσαν ακό-
μα και να μιλάμε ! Τέλος κι οι κουβέντες , που ήταν η
παρηγοριά μας !
Κολαστήριο ήταν . Κολαστήριο ... Χειρότερο κι
από πόλεμο ...

Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012

Σόνια Ζαχαράτου : '' Ο Εχθρός μου "




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Κυκλοφόρησε το θεατρικό έργο της Σόνιας Ζαχαράτου «Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ» από τις Εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος.


Για το έργο «Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ», η συγγραφέας άντλησε την έμπνευσή της από το τρομοκρατικό κτύπημα στο σχολείο του Μπεσλάν της Βόρειας Οσετίας, κτύπημα που στοίχισε τη ζωή σε 385 άτομα, μεταξύ των οποίων 185 παιδιά.
Μέσα από το έγκλειστο πανικοβλημένο πλήθος στις μπλοκαρισμένες με εκρηκτικά αίθουσες, ξεχωρίζει μία όμηρο με το παιδί της κι έναν τρομοκράτη και παρακολουθεί τα λόγια, τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους, στη διάρκεια της επιχείρησης. Προσπαθεί να διεισδύσει στην ψυχική κατάστασή τους και να αναγνώσει τη σχέση που κάποιες σπανιότατες φορές μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε θύματα και θύτες.
Ένας σύγχρονος προβληματισμός, μια αιρετική ματιά, ένα ευαίσθητο, τρυφερό αλλά συγχρόνως και σπαρακτικό έργο.
*Η υπόθεση δεν ανταποκρίνεται σε κάποιο γεγονός και θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε ή –το πιθανότερο- πουθενά.


Εικαστικά βιβλίου: Χριστόφορος Κατσαδιώτης


«Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ» πωλείται στα βιβλιοπωλεία Ιανός (και στη Θεσσαλονίκη), Πρωτοπορία, Παπασωτηρίου, Πατάκης, Πολιτεία καθώς και στο βιβλιοπωλείο του Εθνικού Θεάτρου.
Σελίδες 58, τιμή: 7 ευρώ.
Για παραγγελίες: Εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος, τηλ. 210 3835421



Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Ο Εχθρός μου ,της Σόνιας Ζαχαράτου στο Θεατρικό Αναλόγιο του Ιωνικού Κέντρου

                     Την Τρίτη, 17 Ιανουαρίου, 8:30 μ.μ.,στο Θεατρικό Αναλόγιο
του Ιωνικού Κέντρου, Λυσίου 11, Πλάκα, παρουσιάζεται το έργο

της Σόνιας Ζαχαράτου ‘ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ ’.





Κάπου στη Γη, μια τρομοκρατική πράξη. Όμηροι, άντρες, γυναίκες και παιδιά. Γύρω τους, μέσα στην παγωμένη αίθουσα, όπου έχουν εγκλωβιστεί, όπλα και εκρηκτικά. Μια γυναίκα, με το γιο της στην αγκαλιά, εξαντλημένη από την κούραση, αποκοιμιέται. Ένας άντρας, δίπλα της, την ξυπνά και της μιλά. Είναι ένας από τους δεσμώτες!
Τι μπορεί να της λέει; Ποια κατάληξη θα έχει η ομηρεία; Τι θα απογίνουν οι ήρωές μας;

Κείμενο: Σόνια Ζαχαράτου
Διαβάζουν οι ηθοποιοί: Τιτίκα Βλαχοπούλου,
Δημήτρης Πετρόπουλος
Φλάουτο: Σοφία Μαυρογενίδου
Σκηνοθετική επιμέλεια: Τιτίκα Βλαχοπούλου

Είσοδος 8 ε, φοιτητές 4 ε
Θα ακολουθήσει μουσική βραδιά στο Καφέ του Ιωνικού Κέντρου
Κρατήσεις: Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, Πλάκα, τηλ. 210 3246614, www.ionic.gr

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

'' ΡΟΔΙΝΗ ΣΤΑΧΤΗ '' ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το ιστορικό αφήγημα της Σόνιας Ζαχαράτου
«ΡΟΔΙΝΗ ΣΤΑΧΤΗ –Μαρία Θηρεσία Καρλότα»
εκδόσεις Εξάντας,
θα παρουσιάσουν στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη, οι:
Πέπη Ρηγοπούλου, ιστορικός τέχνης, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργος Μιχαηλίδης, σκηνοθέτης, συγγραφέας
Ηλίας Βλάχος, ψυχίατρος, ομαδικός αναλυτής

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Καρυοφυλλιά Καραμπέτη
Μουσικές στιγμές του 18ου αιώνα θα ερμηνεύσει το Duo Arioso:
Σοφία Μαυρογενίδου, φλάουτο
Αριστείδης Χατζησταύρου, κλασική κιθάρα
Τρίτη, 15 Νοεμβρίου, ώρα 8:30 μ.μ..
Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη, Βασιλίσσης Σοφίας 9 –είσοδος ελεύθερη
Powered by Google Docs

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

ΣΟΝΙΑ ΖΑΧΑΡΑΤΟΥ : ΡΟΔΙΝΗ ΣΤΑΧΤΗ

Στο εξώφυλλο : Adolf Ulrik Wertumuller
Η Μαρία Αντουανέτα με τα παιδιά της
( 1785-1786 , λεπτομέρεια )

Γ

Γεννήθηκα στο υπνοδωμάτιο, όπου γεννήθηκε και ο πατέρας μου. Και ο παππούς και ο προπάππους μου και δεκαπέντε ακόμα βασιλικά τέκνα. Στα Ανάκτορα των Βερσαλλιών, το πλουσιότερο και το πιο ζηλευτό της Ευρώπης. Στις 19 Δεκεμβρίου του 1778. Ο τοκετός ήταν δύσκολος για την εικοσιτριάχρονη κοπελούδα μητέρα μου, που στις 31 Ιουλίου του ίδιου έτους, είχε σημειώσει στο ημερολόγιό της, ‘το παιδί μου κινήθηκε μέσα μου για πρώτη φορά∙ μεγάλη χαρά’. Την ημέρα του τοκετού, όμως, καθόλου δεν χαιρόταν∙ φουσκωμένο από εμένα το λεπτό κορμάκι της, λιωμένο από τις ωδίνες, αγκομαχούσε και κινδύνευε πάνω στα μπροκάρ, στις δαντέλες και στα χρυσοκέντητα μονογράμματα των σεντονιών και των πουπουλένιων παπλωμάτων.
Εγώ, καθώς μπαινόβγαινα από την έως τότε χουχουλιαστή ζωή μου στην πραγματική ζωή, άκουγα σαν σε ανήσυχο όνειρο την ικετευτική φωνή της∙ αλλά μύριζα ακόμα την σάρκα της, που γλύκαινε το χνουδωτό διάφανο σώμα μου και καθησύχαζε με τη θαλπωρή της, τον πρώτο φόβο μου. Πόνοι, βαρυανασέματα, στενωποί των σωμάτων μας, του δικού μου και του δικού της, ήταν ένα∙ σπείρα αιμάτινη.
Μέσα κι έξω από το βασιλικό υπνοδωμάτιο, στους προθαλάμους και στα διαμερίσματα των κυριών, είχαν πάρει θέση από νωρίς, όχι μόνον οι κυρίες των τιμών και οι συγγενείς και οι φίλοι, αλλά και όσα αναίσχυντα και περίεργα για την έκβαση του τοκετού πλήθη κληρικών, ευγενών και κυβερνητικών παραγόντων, χωρούσαν. Γιατί έτσι πρόσταζε το έθιμο της εποχής: στον τοκετό της βασίλισσας, να παρευρίσκεται κόσμος πολύς.
Κάτω από τον πομπώδη ροζ ουρανό του κρεβατιού με τα λευκά φτερά στρουθοκαμήλου στις γωνίες του, κάτω από τις σκαλιστές χρυσές οροφές και τους κρυστάλλινους πολυελαίους και ανάμεσα στις λεπτοδουλεμένες επιτοίχιες μινιατούρες, έβγαλα, με κόπο και δυσαρέσκεια, την πρώτη κραυγή μου.
Η πρώτη αναπνοή μου ρούφηξε χνώτα άγνωστα, αρώματα ανακατωμένα, αναθυμιάσεις ξένου ιδρώτα. Το πρώτο βλέμμα μου αντίκρισε θολές παραμορφωμένες εικόνες αντικειμένων και προσώπων. Το πρώτο άκουσμά μου ήταν φασαρία κι ένα μεγάλο ‘ωωωω!’. Ένα επιφώνημα που ο ήχος του παρέπαιε αμήχανα, που δεν έκρυβε χαρά για τον ερχομό μου στην ζωή ή σεβασμό για το θαύμα της γέννας, ούτε συμπόνια προς τη μητέρα∙ αλλά μια μακρόσυρτη και μελλούμενη για το βασίλειο, απογοήτευση. Έκρυβε κι ένα συγκαλυμμένο καγχασμό που, εκείνη τη νύχτα, ήρθε να προστεθεί στους πολύχρονους εξευτελιστικούς σχολιασμούς για την σεξουαλική επάρκεια του πατέρα. Υποδήλωνε και μια ειρωνική μονόφθογγη αποδοκιμασία για την ικανότητα της μητέρας∙ ήμουν το πρώτο τους παιδί, μετά από επτά ολόκληρα χρόνια γάμου∙ και ήμουν κορίτσι .

΄Ενα ιστορικό αφήγημα σε πρώτο πρόσωπο , ένα μυθιστόρημα πολιτικό που εκτυλίσσεται
στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης έως και τις αρχές του 18ου αιώνα , με τον άνεμο
του Διαφωτισμού να σαρώνει όλη την Ευρώπη , με το γαλλικό λαό σύσσωμο στις επάλξεις ,
με τον χάρτη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ν' αλλάζει τη θέση του πάνω στη γη , αλλά
και με την περίοδο της Τρομοκρατίας ν' αμαυρώνει τις ελπιδοφόρες σελίδες μιας
συγκλονιστικής Επανάστασης...



Βιογραφικό :

Η Σόνια Ζαχαράτου είναι δημοσιογράφος. Η Ρόδινη στάχτη είναι το τρίτο βιβλίο της. Έχουν προηγηθεί τα Πανσέληνος παρά κάτι (πεζοποιήματα, Αστάρτη 1989) και Τρεις νύχτες του Αυγούστου (και μία ημέρα) (μυθιστόρημα, Ελληνικά Γράμματα 2009). Πρόσφατα μοιράστηκε το Β΄ βραβείο διηγήματος για την ελληνική γλώσσα στον διεθνή διαγωνισμό που οργάνωσε η Asociación Cultural Helenica «Nostos» στην Αργεντινή.