Ο Κ.Π Καβάφης για τους αναμορφωτές μας (ΔΝΤ)

 
Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.



Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν,
κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

 Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.

Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.

Απαγγέλει ο Χρίστος Τσάγκας Μουσική Φίλιππος Περιστέρης

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ : Ερωτικά ποιήματα

 ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν

και τάκλεισαν με δάκρυα , σε μαυσωλείο λαμπρό ,

με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά -

έτσ' η επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν

χωρίς να εκπληρωθούν χωρίς ν' αξιωθεί καμιά

της ηδονής μιά νύχτα , ή ένα πρωί της φεγγερό .

( 1904 )

 
 
 
 

 Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 1903

Τουλάχιστον με πλάναις ας γελιούμε τώρα

την άδεια την ζωή μου να μη νοιώθω .

Και ήμουνα τόσαις φοραίς τόσο κοντά .

Και πως παρέλυσα , και πως δεικίασα

γιατί να μείνω με κλειστά τα χείλη

και μέσα μου να κλαίη η άδεια μου ζωή ,

και να μαυροφορούν η επιθυμίαις μου .

Τόσαις φοραίς τόσο κοντά  να είμαι

στα μάτια , και στα χείλη τα ερωτικά ,

στ' ονειρεμένο , το αγαπημένο σώμα .

Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι .

( 1904 )

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ 1903

Κι ' αν για τον έρωτα μου δεν μπορώ να πω -

αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου , για τα χείλη , για τα μάτια

όμως το προσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου ,

ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου ,

η μέραις του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου ,

ταις λέξεις και ταις φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν

εις όποιο θέμα κι ' αν περνώ , όποιαν ιδέαν κι' άν λέγω .

( 1904 )

ΣΤΑΙΣ ΣΚΑΛΑΙΣ

Την άτιμη τη σκάλα σαν κατέβαινα ,

από την πόρτα έμπαινες , και μια στιγμή

είδα το άγνωστό σου πρόσωπο και με είδες .

΄Επειτα κρύφθηκα να μη με ξαναδής και συ

πέρασες γρήγορα το πρόσωπό σου κρύβωντας ,

και χώθηκες στο άτιμο το σπίτι μέσα

όπου την ηδονή δεν θάβρες , καθώς δεν την βρήκα .

Κι ' όμως τον έρωτα που ήθελες τον είχα να στον δώσω

τον έρωτα που ήθελα - τα μάτια σου με τώπαν

τα κουρασμένα και ύποπτα - είχες να με τον δώσης .

Τα σώματα μας αίσθανθήκαν και γυρεύονταν

το αίμα και το δέρμα μας ενόησαν .

Αλλά κρυφθήκαμε κ' οι δυό μας ταραγμένοι .

( 1904 )

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Βαρέθηκα να βλέπω την σκηνή ,

και σήκωσα τα μάτια μου στα θεωρεία .

Και μέσα σ' ένα θεωρείο είδα σένα

με την παράξενη έμορφιά σου , και τα διεφθαρμένα νειάτα .

Κι' αμέσως γύρισαν στον νου μου πίσω

όσα με είπανε το απόγευμα για σένα  ,

κ' η σκέψις και το σώμα μου συγκινηθήκαν .

Κ' ενώ εκύτταζα γοητευμένος

την κουρασμένη σου εμορφιά , τα κουρασμέναα νειάτα ,

το ντύσιμό σου το εκλεκτικό ,

σε φαντα ζόμουν και σε είκόνιζα ,

καθώς με είπανε το απόγευμα για σένα .

( 1904 )

Απ' όσα έκαμα κι απ' όσα είπα

να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν .

Εμπόδιο στέκονταν και μεταμόρφωνε

τες πράξες και τον τρόπο της ζωής μου .

Εμπόδιο στέκονταν και σταματούσε με

πολλές φορές που πήγαινα να πω .

Η πιο απαρατήρητές μου πράξεις

και τα γραψιμάτά μου τα πιο σκεπασμένα -

από εκεί μονάχα θα με νοιώσουν .

Αλλά ίσως δεν αξίζει να καταβληθεί

τόση φροντίς και τόσος κόπος να με μάθουν .

Κατόπι - στη τελειωτέρα κοινωνία -

κανένας άλλος καμωμένος σαν εμένα

βέβαια θα φανεί κ' ελεύθερα θα κάμει .

1908

ΕΡΩΤΟΣ ΑΚΟΥΣΜΑ

Στου δυνατού έρωτος το άκουσμα τρέμε και συγκινήσου

σαν αισθητής . ΄Ομως , ευτυχισμένος ,

θυμήσου πόσα η φαντασία σου σ' έπλασεν αυτά

πρώτα κ' έπειτα τ' άλλα -πιο μικρά- που στην ζωή σου

επέρασες κι ' απόλαυσες , τ' αληθινότερα κι' απτά-

Απ' τους τέτοιους έρωτας δεν ήσουν στερημένος .

1911