Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Η διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Antonio Botto. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Antonio Botto. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Antonio Botto : Μια Στρουθοκάμηλος Μιλάει



Μου ξερριζώσαν τα φτερά .
Σιωπηλά υποφέρω .
Είμαι πλάσμα με αγωγή .
Κι 'αν ήθελα ,
θα μπορούσα
τα χέρια τα κακούργα να δαγκώσω ,
κείνα που αμείλιχτα
τα φτερά που σκεπάζουν
μου ξερριζώσαν .

Και τώρα
δίχως τον παραμικρό στεναγμό
μένει
το κορμί μου γυμνό .

Και αυτοί
εκείνοι
ματαιόδοξα στολίζονται
με τα όμορφα φτερά ,
τα δικά μου !
Υπεροπτικοί μπροστά μου διαβαίνουν
γελώντας σαρκαστικά .

Ναι , εγώ σιωπηλά υποφέρω .
Είμαι ένα πλάσμα με αγωγή .


Μετάφραση : Σοφία Εμμ.Χατζιδάκη

Foto: Shark inho – Setembro 2007

 



  

PALAVRAS DE UM AVESTRUZ TODO GRIS


Arrancam-me as penas
E eu sofro sem dizer nada:
- Sou ave
Bem educada.
E, se quisesse,
Podia
Morder-lhes as mãos morenas,
A esses
Que sem piedade
Me roubam as penas que me cobrem;
E, no entanto,
Sem o mais breve gemido,
O meu corpo
Vai ficando
Desguarnecido ...
E elas,
Aquelas
Que se enfeitam, doidamente,
Com estas penas formosas
- Que são minhas !
Passam por mim, desdenhosas,
Em gargalhadas mesquinhas.
Sim; eu sofro sem dizer nada:
- Sou ave
Bem educada.
Mesmo que fosse pequena
E eu te visse pobre ou nua
 - Ninguém ama a sua Pátria por ser grande,
Mas sim por ser sua !