Γιάννης Γκολφινόπουλος

Μια μάλλον ανησυχητική διαπίστωση

Mister Swiz

Ο μαγνήτης έπαψε να είναι διαλεκτικός

και οι συναλλαγές που παρ'όλα αυτά συνεχίζω να επιθυμώ

κρύβουν παγίδες 

Στο ζαχαροπλαστείο - για παράδειγμα -

οι τούρτες τελείωσαν

και ο κρεοπώλης με δάκρυα στα μάτια

ανακαλύπτει πως ο κυμάς είναι τελικά τρούφα .

Αλλά δεν πτοούμαι , κάτι τέτοιο εξάλου δεν έχει και μεγάλο νόημα

αφού βρίσκομαι για τέταρτη συνεχή άνοιξη παγιδευμένος

μέσα σ'αυτό το αυτοκίνητο με το πράσινο μεταλλικό χρώμα ,

που μου προκαλεί πράσινα μεταλλικά συναισθήματα

Ατενίζοντας μέσα στο σκοτάδι αυτοκτονίες αρχιτεκτόνων ,

πραγματοποιούμενες με χάρη και τις απαραίτητες μακέτες

που ανεμίζουν κατά την πτώση απ'τις ταράτσες του Πολυτεχνείου .

΄Ηρθε η ώρα να πάρω το τσάι μου ή μάλλον

το τσάι σου

καθώς εσύ θα συσπάσαι τρυφερά ,

αποπλανώντας εκείνον που είναι τόσο νέος

ακριβώς γιατί εσύ δεν είσαι πια τόσο νέα

και που ωστόσο θα έδινε τα πάντα

για να είναι μεγαλύτερος

Περιοδικό ΚΛΗΔΟΝΑΣ 

τεύχος 1 Σεπτεμβριος 2006

Ζαχαρίας Δ. Στούφης

ΤΡΕΝΟ
 

Το πρώτο μου βιβλιαράκι, μόλις οκτώ σελίδων και πέντε πρωτόλειων ποιημάτων. Κυκλοφόρησε εκτός εμπορείου σε 150 αριθμημένα αντίτυπα το 1996 στη Ζάκυνθο.

Χρίστος Λάσκαρης

Εσωτερικός Μετανάστης

Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος

που μες στους δρόμους της Αθήνας χάθηκε

κυνηγημένος σαν σκυλί απ'τα μεγάφωνα

κι από το πλήθος έτσι φοβισμένος .

Μην είναι κάποιος

που εδώ τον έφεραν τα τραίνα και τον άφησαν ,

κάποιος που άκουγε τα τραίνα και τον άφησαν ,

κάποιος που άκουγε ακόμα σ'ένα όνομα

κι όλο περίμενε << Πέτρο >> να τον φωνάξουν .

Ποιος είναι , λοιπόν , αυτός ο άνθρωπος

που ανάμεσα στους πεθαμένους αντιστάθηκε

κι από το τζάμι του λεωφορείου

σαν από νεκροφόρα τώρα μας κοιτάζει ...

Οροπέδιο , τεύχος 2