ΠΟΝΤΙΦΙΚΑΣ
Ζω μέσα στη συντριβή
Δεν κατάφερα να συμφιλιωθώ
με κάποια ορθοδοξία
σταθερή , καθαρή και ασφαλή .
Αμφιβάλλω κι επιμένω να ψάχνω
το σχοινί που κρέμεται στον αέρα ,
το δίχως όνομα ,
το που δίνει νόημα στη φεγγαρόλουστη νύχτα ,
το πρωινό που ανακαλύπτουν
τα διψασμένα πουλιά ,
το δείλι που κάθεται στον πάγκο του πάρκου ,
την ηρεμία σου όταν στο τέλειωμα του έρωτα
σε κατέχει η πληρότητα του κορμιού .
Δεν μπορώ να δεχτώ
τη στυγνή εντολή των δογμάτων .
Σαράντα κι έξι χρόνια στον κόσμο
μου άφησαν τη βεβαιότητα
πως εδώ υπάρχει μια απάτη ,
ένα τέχνασμα δόλιο ,
κάτι που αιφνιδιάζει την έχθρα ,
κάτι ευτελές και ειρωνικό ,
κάτι τόσο φυσικό σαν το αίμα .
Από τίποτα δεν μπορώ να κρατηθώ
ούτε διαμαρτύρομαι , ούτε νιώθω νικημένος .
Ίσως ετούτη η αναζήτηση
η βεβαιότητα αυτή τηης εξαπάτησης
νά 'ναι μια σκοτεινή μορφή
της χάριτος .
Μετάφραση :
Μάγια Μαρία Ρούσου
