Δημήτρης Δικαίος : 3 Ποιήματα

Γέρασα νέος . ΄Ετσι , απότομα ζευ-

γάρωσα με τη χλαλοή των 

αγρίων . Βαθμηδόν , απέκτησα κι

αψίχολη όψη . ΄Ενα κανάτι κου-

τσουλιές το πρόσωπό μου . Εν

τέλει , ένα γυμνάσιο κοινωνικού

θανάτου .

Γαμώ το εξατάξιό σας , ποιμένες

σιαλωδών εκπαιδευομένων .

Μ'εκείνα τ'απόβλητα της ποδο-

σφαιροφιλίας , τις άχρηστες φυλ-

λάδες των ατακτοποίητων

φθόγγων και τις δεκάδες

του espresso .

Μ'εκείνες τις μανάδες - προαγω-

γούς , υλιστριών κορασίδων . Την

<< εκδιδόμενη >> , δεν κάνει η βίζιτα .

Ωστόσο , οι διαθέσεις εκπορνεύ-

ουν , δρομολογούν λούτρινους

υιούς για κόρες -λεκάνες και τα-

νάπαλιν .

Με αυτήν τη Δεξιά ασχετοσύνη

ανούσιας λατρείας εθνικών

πραγμάτων , Αντίβαρο , του εξευ-

τελισμού μου .

Στοά απολεσθέντων οίκων

Πόση αλήθεια κρύβει ένα παραμιλητό

όταν πια

τα πεθαμένα σου φροντίζουνε το σπίτι ;

και οι μεσίτες στο σαλόνι το μπορντό ,

κλωστές χρυσές ή Φαραώ ;

Ποιος δανείζει στους νεκρούς , μέρες φωτός ;
Ποιος πουλί νεκρό ,  ακόμη μαστιγώνει ;

Είν' η πρώτη αναπνοή που δεν αντέχω όταν ξυπνώ

κι ας χορεύω
την ανάσα μου το βράδυ , μη μυρίσει .

Ποιος διέκοψε τις μέρες των νεκρών ;
Ποιος τολμά μέσα στη νύχτα να διψάσει ;

Ποια πλευρά σου , απολύει πονηρό ;
Μισές μέρες συνεχίζουμε . Στοά μου .

Σοδειά τεύχος 8

Ιούνιος-Αύγουστος 2011

Εφιάλτης

χτίζεις , όσα σώματα

σε βρήκανε από παιδί ,

σ'οριζόντιο τοιχίο .

από το πρώτο σου θρανίο

χάρασσες διαδρομές .

Ως και σήμερα .. χαράσεις !

Και τώρα απολαμβάνεις ..

το προτείχισμα

του εαυτού σου

οικοδομημένο με σαρκία .

Εμβόλισες

σακιά συναντημένα ..

το'να , στ'άλλο απάνω

προσέθεσες ..

κι άδειασες

ψυχή από τη Σπάρτη !

υ.γ. Υπάρχει μια κακή

ενέργεια στο ποίημα . Συ-

νηθίζεται αυτό , όταν ο 

συγγραφέας  τοποθετεί-

ται σε ξερούς τόπους

προσμένωντας το αποτέ-

λεσμα . Ο ίδιος , προσεγγί-

ζοντας ανθρώπους σαν 

τον  Εφιάλτη , συνθλίβεται .

Σοδειά τεύχος 10

Δεκ .2011-Φεβ . 12