Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Οι διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Βαλάντης Βορδός : Ποίημα με θέα




Μες στη νύχτα έριξα πετονιά
Με δόλωμα το μυαλό μου
Το καλύτερο σκουλήκι μου είπανε
Από κει που το διαμόρφωσα
Μα δεν τσιμπάει ούτε ένα ποιηματάκι
Τόσο δα μικρό .
Εμεινα ξέμπαρκος από τρέλα κι απόψε
Να μιλάω μ'αστέρια με κακόφημους δρόμους
με τεράστιες αφίσες που αποτυπώνουν
Απίστευτες γκόμενες
Στη μέση του πουθενά .
Με αλκοολικούς αγγέλους πίνουμε ερωτικές εκκενώσεις
Ασφυκτιώντας σε παράλληλα σύμπαντα
Εκπυρσοκροτούμε στοχεύοντας το αόρατο
Στη μέγιστη δυνατή απόσταση .
Με τοξικομανείς των ονείρων ανταλλάσουμε
Ματωμένες βελόνες ποιημάτων
Στις γωνιές των δρόμων έχουμε κρύψει ένα
Κομμάτι της παιδικής μας καρδιάς
Επανερχόμαστε τις νύχτες ψάχνοντας
Σε κάτι απόμερα σημεία του εγκεφάλου
Εχουμε χτίσει τα εξοχικά μας
Απολαμβάνοντας τη θέα του κόσμου
Ενός κόσμου που καταρρέει δίχως υποστυλώματα
Με δρόμους όπως εντόσθια αγελάδας
Απ'τον σοφό Ηράκλειτο μέχρι σήμερα
Κατεδαφίζει ...


σ . - 69 -

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Transpoesie:Σήμερα στις Βρυξέλλες γιορτάζουμε την Ημέρα Ευρωπαϊκών Γλωσσών




Σήμερα στις Βρυξέλλες γιορτάζουμε την Ημέρα Ευρωπαϊκών Γλωσσών : 24 χώρες και 21 γλώσσες γίνονται ποιήματα που χορεύουν στους τοίχους και στα βαγόνια του Βοτανικού Σταθμού. 
 
 


 
Botanique Metro Station in Brussels

 
 
EUNIC in Brussels is delighted to invite you to the opening of TRANSPOESIE 2012 in presence of 7 poets involved in the project!

The European Day of Languages on 26th September will be celebrated for the second time on the Brussels metro with a collection of 24 European poems displayed in the wagons of the metro and in the STIB Gallery at the Botanique station where the opening of the exhibition will be held on the 26th September at 17:00. Here you will also be able to meet 7 of the participating poets: Eri
c Piette (BE), Gueorgui Konstantinov (BG), Xóchil A. Schütz (DE), Onno Kosters (NL), Mevlüt Ceylan (TR) et Luna Miquel (ES), Radu Vancu (RU).

24 poems in their 21 original languages will be also translated into French and Dutch and shown in the Gallery of the Botanique station until the end of November but also on stickers inside the metro wagons until 22 October.

This project entitled ‘TRANSPOESIE’ is organized by EUNIC in Brussels, the network of European Cultural Institutes, in partnership with the Brussels public transport system STIB / MIVB and with the support of Lotterie Nationale. This exhibition is an opportunity for those on the move to discover the work of European poets and celebrate the diversity of languages and cultures, making daily life a whole new experience.

The theme of the second year is the intergenerational relationships, since 2012 was declared the European Year for Active Ageing and Solidarity between Generations. With this in mind, the metro, a place where people meet and bump into one another, would seem to lend itself perfectly to breaking down obstacles between different generations, as it allows for three million users of all ages to find out more about issues related to the ageing process for baby boomers and the notion of solidarity. 
 
 
 
 

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Grecia, Spagna , Portogallo e Italia , Fratelli contro Crisi !






-ΕΛΛΑΔΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΚΑΙ ΙΤΑΛΙΑ, ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!
-GRECIA, SPAGNA, PORTOGALLO E ITALIA, FRATELLI CONTRO LA CRISI!
-GRECIA, ESPAÑA, PORTUGAL E ITALIA, HERMANOS CONTRA LA CRISIS!
-GRÉCIA, ESPANHA, PORTUGAL E ITÁLIA, IRMÃOS CONTARA A CRISE!




 

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Νικηφόρος Βρεττάκος





Photo: ''Η ποίηση του πολέμου''

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΟΛΟΥ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Οι Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ένας θεσμός που εγκαινιάστηκε το 1985, διεξάγονται από το 1999 ως κοινή πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Συμμετέχουν τα πενήντα κράτη που έχουν προσυπογράψει την ευρωπαϊκή σύμβαση για τον πολιτισμό μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Οι Ημέρες είναι αφιερωμένες στα μνημεία και τα μουσεία και φιλοδοξούν να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες σε θέματα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Για τα έτη 2011-2012 το θέμα των Ημερών είναι «Κρίσεις. Συνέχειες και ασυνέχειες στην Ιστορία». Στα πλαίσια των εκδηλώσεων αυτών η Αιάντειος Δημόσια Βιβλιοθήκη Αταλάντης σε συνεργασία με την ΙΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων διοργανώνουν σειρά εκδηλώσεων με θέμα
‘’Η ποίηση του πολέμου’’ στο Αρχαιολογικό Μουσείο και την Δημόσια Βιβλιοθήκη Αταλάντης. Οι εκδηλώσεις με αφορμή την ανακήρυξη του 2012 ως έτος «Έτος Νικηφόρου Βρεττάκο» περιλαμβάνουν :

15-30 Σεπτεμβρίου 2012:
• Κινητή Έκθεση ''Χρονολόγιο Νικηφόρου Βρεττάκου'' στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αταλάντης με παράλληλες δράσεις (ξεναγήσεις, φύλλα εργασίας, ηχητική αφήγηση του Τίτου Πατρίκιου για τον ποιητή-Αρχείο Ν. Βρεττάκου)
• Προβολή παρουσιάσεων στην Αιάντειο Δημόσια Βιβλιοθήκη Αταλάντης: (χρονολόγιο Ν.Βρεττάκου, φύλλα εργασίας, ηχητικές αφηγήσεις, έκθεση βιβλιογραφίας του ποιητή, απογευματινές προβολές της ταινίας της Α. Δρακοπούλου ''Περιουσιακά στοιχεία”- Αρχείο Ν. Βρεττάκου)

30 Σεπτεμβρίου:
Ημερίδα στο Κωνσταντίνειο Πνευματικό Κέντρο Αταλάντης με θέμα ''Aπό τον Όμηρο στον Νικηφόρο Βρεττάκο. Η ποίηση του πολέμου» ώρα 7.00μ.μ.
• Χαιρετισμοί
• Εισήγηση: κ. Μ.Ζεκεντέ-Καρέντζου, προϊσταμένη Αιαντείου Δημόσιας Βιβλιοθήκης Αταλάντης
• Απαγγελία ποιημάτων με συνοδεία πιάνου και κιθάρας
• Διάλειμμα:
• Εισήγηση: κ. Σ. Δημάκη, αρχαιολόγος
• Προβολή ταινίας της Α. Δρακοπούλου ''Περιουσιακά στοιχεία”

Με την υποστήριξη του αρχείου Νικηφόρος Βρεττάκος της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σπάρτης

'' Η ποίηση  του πολέμου''


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΟΛΟΥ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ


Οι Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ένας θεσμός που εγκαινιάστηκε το 1985, διεξάγονται από το 1999 ως κοινή πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου της Ευρώπ
ης. Συμμετέχουν τα πενήντα κράτη που έχουν προσυπογράψει την ευρωπαϊκή σύμβαση για τον πολιτισμό μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Οι Ημέρες είναι αφιερωμένες στα μνημεία και τα μουσεία και φιλοδοξούν να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες σε θέματα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Για τα έτη 2011-2012 το θέμα των Ημερών είναι «Κρίσεις. Συνέχειες και ασυνέχειες στην Ιστορία». Στα πλαίσια των εκδηλώσεων αυτών η Αιάντειος Δημόσια Βιβλιοθήκη Αταλάντης σε συνεργασία με την ΙΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων διοργανώνουν σειρά εκδηλώσεων με θέμα

‘’Η ποίηση του πολέμου’’ στο Αρχαιολογικό Μουσείο και την Δημόσια Βιβλιοθήκη Αταλάντης. Οι εκδηλώσεις με αφορμή την ανακήρυξη του 2012 ως έτος «Έτος Νικηφόρου Βρεττάκο» περιλαμβάνουν :


15-30 Σεπτεμβρίου 2012:

• Κινητή Έκθεση ''Χρονολόγιο Νικηφόρου Βρεττάκου'' στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αταλάντης με παράλληλες δράσεις (ξεναγήσεις, φύλλα εργασίας, ηχητική αφήγηση του Τίτου Πατρίκιου για τον ποιητή-Αρχείο Ν. Βρεττάκου)

• Προβολή παρουσιάσεων στην Αιάντειο Δημόσια Βιβλιοθήκη Αταλάντης: (χρονολόγιο Ν.Βρεττάκου, φύλλα εργασίας, ηχητικές αφηγήσεις, έκθεση βιβλιογραφίας του ποιητή, απογευματινές προβολές της ταινίας της Α. Δρακοπούλου ''Περιουσιακά στοιχεία”- Αρχείο Ν. Βρεττάκου)


30 Σεπτεμβρίου:

Ημερίδα στο Κωνσταντίνειο Πνευματικό Κέντρο Αταλάντης με θέμα ''Aπό τον Όμηρο στον Νικηφόρο Βρεττάκο. Η ποίηση του πολέμου» ώρα 7.00μ.μ.

• Χαιρετισμοί

• Εισήγηση: κ. Μ.Ζεκεντέ-Καρέντζου, προϊσταμένη Αιαντείου Δημόσιας Βιβλιοθήκης Αταλάντης

• Απαγγελία ποιημάτων με συνοδεία πιάνου και κιθάρας

• Διάλειμμα:

• Εισήγηση: κ. Σ. Δημάκη, αρχαιολόγος

• Προβολή ταινίας της Α. Δρακοπούλου ''Περιουσιακά στοιχεία”


Με την υποστήριξη του αρχείου Νικηφόρος Βρεττάκος της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σπάρτης . 
 

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Πόλυ Χατζημανωλάκη



Γραφομηχανή

 
Τεχνούργημα, απολίθωμα
between – betwixt της τεχνολολογίας
Πρωταγωνίστρια σε φιλμ νουάρ
Με ένα τασάκι αποτσίγαρα
Δίπλα σε σωρούς από χειρόγραφα
Αφηγήσεις που νικούν το θάνατο
Μια νίκη κάθε φορά που ο σιδηρόδρομος γυρνα στην αρχή της αράδας
Θα καταλήξει στο τέλος σκονισμένη σε μια γωνιά
Σε μια αποθήκη
σε μια προθήκη παλαιοπωλείου
Κλικ κλικ τα γράμματα που φώναζαν κάτω από τα δάκτυλά σου
«Γράμματα φωνήεντα»
Χωρίς διαφορά στην τονικότητα
Μικρές σφραγίδες,
συμφωνία σφυριών σε θόρυβο ελάσσονα
Τόσο αγαπημένη για τα λάθη της
τις μικρές διαφορές στο ρο το έψιλον ή το μι
τα κενά, τις ατέλειες
Τα αινίγματα
από που γράφτηκε άραγε το απειλητικό σημείωμα;
Ο θρίαμβος της ιατροδικαστικής

Απέσβετο και λάλον ύδωρ

 
  Ιούλιος 2012
 
 

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Μιχάλης Κατσαρός




19

Τον ποιητή αυτόν κι αυτόν
δεν τους χωνεύω

Ντύνεται φωνασκεί
μες στα σαλόνια
πολλές φορές βωμολοχεί
και θεωρεί τον εαυτό του
φτασμένο .

Και τί περίγυρο
και χειραψίες
και κύκλο γύρω του
δημοσιογράφοι κυρίες
σάματις νάναι Θεός
κι ακόμα χρυσό πλοίο
φανταστικό ιπποτών
και θρύλων .
Και η γλωσσούλα του να λέει
να λέει και να μη τελειώνει
για ότι γράφτηκε κι ότι γραφτεί
από νέες ποιήτριες
μέχρι
γεροντοκόρες και  '' παληά ''
ονόματα .
Μα προς Θεού
αφού αυτός είναι η αλήθεια
και ποθούν μαζί του
και θέλουν να τον βλέπουν
για τα εσώτερα αισθήματά του
ας βάλουν επί των Ουραλίων
και να προσκυνούν
μαζί με το λαό το θαυμαστήτου
όλες τις ώρες της νύχτας
αλλά έτσι χωρίς έρωτα
χωρίς φιλιά στο στόμα του
χωρίς του Καρακάλα τα λουτρά ;

Τον αδικούν όλοι
κι οι άνθρωποι των τεχνών
και των γραμμάτων
τον αδικεί η κοσμική αριστοκρατία
που δεν του χορηγεί κάτι
στο σώμα όπως 

Poète 
Στίχοι
Χίμερα
και χάνια για τα αλογά τους .

Παρακαλώ διορίσατέ τον
ένα γιατρό Κουράντη
να τον προσέχει
απ'τη πολύ τη δόξα του .


( Για ποια παράγκα μιλάει ο ποιητής ; )


Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Σοδειά [ Τεύχος 13 ]


αναμένεται[τευxοs 13]


περιεχόμενα τεύχους
 

04 [αφιέρωμα] στην Αναρχία
08 [κινηματογράφος] 18o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου
12 [zιzάνιο] έκθεση β’ δημοτικού
13 [διήγημα] Το κόκκινο κέστρο
14 [σατυρογράφος] Οι μέρες του ευρώ
16 [παραμύθι] Το λουλούδι της ερήμου
18 [πρόσωπα] Μάτση Χατζηλαζάρου
20 [πεζό] Οι κούκλες, λοιπόν
21 [διήγημα] Ελεονόρα
22 [διήγημα] Γκρίζοι τοίχοι
24 [ποιητικός λόγος] Δεκατρία ποιήματα
30 [μεταφράσεις] α. Saada β. Lyonnet
31 [βιβλίο] φθινοπωρινές αναγνώσεις
01 [στο εξώφυλλο] Κουβαλώντας τη φυλακή του κ.Ματθαιάδη



συγγραφική ομάδα [κατά σειρά θεμάτων]
Μαρία Ροδοπούλου, Γιώργος Ρούσσος, Ζιζάνιο, Αλέξανδρος Πετρόχειλος, Efkarpos, Άγγελος Τζιβελέκης, Ασιμήνα Ξηρογιάννη, Απόστολος Θηβαίος, Κασσάνδρα Αλογοσκούφη, Κυριάκος Χαλκόπουλος, Γιώργος Βλάχος, Τζένη Κουφοπούλου, Ελένη Νανοπούλου, Έφη Ντασκαγιάννη, Μάνος Κουνουγάκης, Νίκος Κυριακίδης, Δημήτρης Δικαίος, Αλέξανδρος Κατσούδας, Αικατερίνη Τσιλιλή, Γιάννης Τόλιας, Νικόλαος Μίχας, Θεοδόσης Κοντάκης, Παναγιώτης Τζαννετάτος, Babak Sadegh Khanjani

σοδειά τχ.13 [φθινόπωρο 2012]
..άνευ αντιτίμου και συνδρομής εννοείται



Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Ólafur Ragnar Grímsson




<< Στα μεγάλα θέματα δεν αποφασίζουν
προσωρινοί ηγέτες , ηγέτης είναι ο λαός
και αυτός θα αποφασίσει >> .




<< Δεν μπορώ εγώ ή οι λίγοι βουλευτές που
ψήφισαν αυτό το νόμο να αναλάβω την
ευθύνη να επικυρώσω ένα νόμο που θα
επιρεάσει τη ζωή κάθε πολίτη της χώρας
 μου . Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα μόνο ο 
λαός μπορεί να αποφασίσει >> .

<< Υπάρχουν χώρες πιο  ισχυρές οικονομικά
από μας , εμείς όμως δεν πρόκειται να βά-
λουμε το κέρδος πάνω από τη Δημοκρατία >> . 



<< Ο λαός είναι η υπέρτατη εξουσία ,
αυτός πρέπει να συντάξει το σύνταγμα >> .



Πρόεδρος Δημοκρατίας ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ




Patricia Beer



ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΕΝΟ


Με τίναξε με το κουδούνισμα του τηλεφώνου
Σαν σ'όνειρο
Ο ίδιος ο αδελφός μου .
Τον είχαν κρεμάσει
Εκείνο το πρωί ,
Αθώο ,
Κι εγώ κοιμόμουν
Καθώς χτυπούσε
το ρολόι
Την ώρα που αυτό γινότανε ,
Οχτώ ,
Ακριβώς την κατάλληλη ώρα
Για να συμβεί ,
Μου μίλησε
Στο τηλέφωνο
Εκείνο το απόγεύμα
Για να μου δώσει θάρρος ,
Ο αγαπημένος μου αδερφός
Που κανένα δεν είχε σκοτώσει ,
Και τον ρώτησα ,
Υπεραστικό ,
Σαν πως να νιώθεις
Το να σε κρεμάνε .
<< Ω , μην ανησυχείς , αγαπούλα >> , είπε ,
<< ΄Οταν έρθει η ώρα σου .
Είναι μάλλον σα να σε γαργαλάει >> .



Μετ : ΚΩΣΤΑ ΣΠΑΡΤΙΝΟΥ

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Χρύσα Βελησαρίου : Επιστροφή στο λιμάνι




 Heather Burns :
Returning to port

 
This
ship
is
weary
from
a long
voyage
at sea.

The
storms
of
life
have
bashed
against
the mask.

Ripping
it to
shreds,
only
fragments
remain.

Basking
in the
rain,
churning
against
the bow.

Tearing
at the
interior.

Almost
destroying
the
contents
this
journey
so
difficult.

In the
distance
a port
appears.



Επιστροφή στο λιμάνι



Aυτό
το πλοίο
είναι
κουρασμένο
από
το μακρύ
ταξίδι
στη θάλασσα.

Οι
καταιγίδες
της
ζωής
έχουν
ξεσπάσει
πάνω
στην καρίνα του.

Κατακερματίζοντάς
την
σε τεμάχια ,
 μόνο
τμήματα
απομένουν.

Να προσκυνά
στην
βροχή,
να αναδεύει
στηριγμένο
στην πλώρη.

Ραγίζοντας
στο
εσωτερικό.

Σχεδόν
καταστρέφει
το
περιεχόμενο
αυτό
το ταξίδι
το τόσο
δύσκολο.

Πέρα
μακριά
ένα λιμάνι
διακρίνεται.
 
 
 
 
 Μετάφραση :
Χρύσα Βελησαρίου



Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Κωνσταντίνος Κοκολογιάννης : ΄Αρα είχε δίκιο ο Μπωντλαίρ .



Η ΠΟΙΗΤΡΙΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΦΡΟΣΥΝΗ ΜΑΝΤΑ-ΛΑΖΑΡΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΚΟΛΟΓΙΑΝΝΗ "ΑΡΑ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ Ο ΜΠΩΝΤΛΑΙΡ" εκδοσεις ΑΡΜΙΔΑ


Άρα είχε δίκαιο ο Μπωντλαίρ, είναι ο κρυπτογραφικός τίτλος της ποιητικής συλλογής του Κωνσταντίνου Κοκολογιάννη που μας προλαμβάνει συμπερασματικά και μας προκαλεί να κάνουμε ανάστροφη πορεία αποκρυπτογράφησης μέσα από τους στίχους του.

Ο τίτλος είναι προκλητικός για συζήτηση. Είχε δίκαιο ο Μπωντλαίρ ως προς τον τόνο της απόλυτης χωρίς όρους αλήθειας; Στην άποψη του ό, τι το φυσικό είναι και αποτρόπαιο; Στη ροπή του να σκανδαλίσει και να προκαλέσει, πότε με τη ζωή πότε με τα έργα του, ή μήπως για την αμφίθυμη στάση του απέναντι στη γυναίκα; Είναι μόνο μερικά ζητήματα από όσα θα μπορούσε κανείς να υποθέσει.  Ποια σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με τα ποιήματα του Κωνσταντίνου Κοκολογιάννη;

Αποφεύγω να μιλήσω περισσότερο για τον τίτλο του έργου και τον Μπωντλαίρ για δύο λόγους. Πρώτα γιατί η γοητεία της ποίησης του Μπωντλαίρ και το προσωπικό ενδιαφέρον μου γι αυτήν μπορεί να με παρασύρει απομακρύνοντας μας  από το αποψινό μας θέμα και δεύτερο γιατί αν και λατρεύω την ποίηση του Μπωντλαίρ και με γοητεύει και ο ίδιος ο Μπωντλαίρ ως ύπαρξη, δεν του βρίσκω σε όλα δίκαιο. Το θέμα μας είναι όμως το έργο του Κωνσταντίνου Κοκολογιάννη και σε αυτό επανέρχομαι.

Αντιποιητικός ο λόγος του. Μιλάει νέτα σκέτα και τολμηρά. Δεν υπάρχουν πολλές αναγνώσεις στα περισσότερα ποιήματα, ούτε πολυσημία, λες και απεχθάνεται την ποιητικότητα ως μια ακόμη μάσκα, ως ένα ακόμη ψέμα από αυτά που θυμωμένος καταγγέλλει. Σκληρότητα και τρυφεράδα μαζί. 

Πώς προκύπτει η ποίηση; Από το γεγονός ότι ποίηση δεν είναι οι ιδέες του ποιητή αλλά η τέχνη να μας μεταφέρει με λέξεις τις  κινήσεις των σπλάγχνων του.

 Εφροσύνη Μαντά - Λαζάρου

Η ποιητική συλλογή αποτελείται από τέσσερις ενότητες. Αναφέρονται χωρίς άλλο ιδιαίτερο επεξηγηματικό τίτλο ως μέρος πρώτο, δεύτερο κοκ. Μοιάζει ως να παρακολουθούμε σε τέσσερις κινήσεις την καρδιά του ποιητή. Την κίνηση των σπλάγχνων του.

Ο Κωνσταντίνος Κοκολογιάννης αρχίζει χαϊδεύοντας τις πληγές των άλλων, των έσχατων αδελφών. Οι μετανάστες, οι ξένοι εργάτες-δούλοι, ο μοναχικός, ο περιθωριακός, η πόρνη, ο αλκοολικός, είναι τα πρόσωπα που στα ποιήματα του τα προσεγγίζει με την αγάπη του αδελφού· εξανθρωπίζει αυτό τον κόσμο έως και τον εξαγιάζει. Αντίθετα κάποια άλλα πρόσωπα παρελαύνουν ως αντικείμενα μίσους και απέχθειας για τον ποιητή: κύπριοι νεοσουλτάνοι που επιδεικνύουν πλούτο κι εξουσία, απαίδευτοι και απολίτιστοι άνθρωποι. Υποκριτές χριστιανοί, υποκριτές εκκλησιαστικοί άρχοντες, ανάλγητοι πολιτικοί με ξύλινη γλώσσα. Καταγγέλλονται και στηλιτεύονται με έντονο θυμό, με σαρκασμό και ειρωνεία. Η σύγχρονη μορφή δουλείας του ξένου εργάτη, η μοναξιά του υπολογιστή και του διαδικτύου, ο βιασμός της φύσης, η απονέκρωση της ψυχής με τον ίδιο τρόπο που νεκροί ζωντανοί τρεφόμαστε από καρπούς μιας δηλητηριασμένης γης. Οι παλιές και νέες πληγές του κόσμου αποξένωση, έλλειψη επικοινωνίας, εξαρτήσεις, η πείνα στην κυριολεξία και η υπαρξιακή πείνα είναι τα θέματα του έργου.

Το φαγητό ήταν στρωμένο και χωρίς προσευχή,
 η πείνα ήταν μεγάλη
Το μαρούλι πεθαμένο δε μύριζε το χώμα που το έθρεψε,
αλλά οργανοφωσφορικό δηλητήριο,
και το κρέας μας λέει την ιστορία του και πώς ήταν,
όταν γεννήθηκε στο εργαστήριο βιοτεχνολογίας κάπου στην Αυστραλία.
Μας κόπηκε η όρεξη, η ιστορία ήταν συγκινητική,
νηστικοί αλλά ζωντανοί, ως πότε;

 Τα ανθρώπινα δράματα, τους πρωταγωνιστές των οποίων αναφέραμε ήδη, τα κοινωνικά, τα πολιτικά τα υπαρξιακά προβλήματα δεν απασχολούν τον Κωνσταντίνο στο έργο του. Βιώνονται από έναν νέο άνθρωπο που ζει την εποχή του, βλέπει, διακρίνει, συγκινείται, συνειδητοποιεί  . Το βίωμα γίνεται ποίηση πριν καν γραφτεί σε στίχο.

Πλησιάζει στη συνέχεια, θα τολμούσα να πω, σχεδόν επικίνδυνα, τις δικές του πληγές ο ποιητής. Ο έρωτας, η σαρκική απόλαυσή του, η σπαρακτική διεκδίκηση  της ένωσης με την ψυχή του ερωτικού συντρόφου, ο έρωτας ως φυγή, ως απόγνωση, ως αυταπάτη. Η ζήλεια, η αμφιβολία, ο έρωτας στη μοναξιά του, ως οδύνη και πόνος. Πάντα ο έρωτας υπαρξιακά,  χρεωλύσιο του θανάτου. Ο ξορκισμός παλιών φαντασμάτων, παιδικοί εφιάλτες, παθιασμένα αιτήματα αγάπης από τους σημαντικούς άλλους της παιδικής ηλικίας, από την ερωμένη, την αγαπημένη, οι φόβοι της απόρριψης, της φθοράς, του θανάτου, οι ανασφάλειες, κρυφές ενοχές. Πότε αρπάζεται ο ποιητής από την πίστη στην αγάπη, αν και συχνά σε αμφιβολία και αμφιθυμία, παραδέχεται ταυτόχρονα  πως η αγάπη δεν νικάει πάντα. Πότε ετοιμάζεται να παραδοθεί στην ήττα, πότε μάχεται ακόμη κι αγωνίζεται πιστεύοντας στη δύναμη μιας ελπίδας ότι μπορεί κανείς να πάρει τον έλεγχο της ζωής του.

 Στο τέταρτο και συντομότερο μέρος ομολογεί την παραίτηση, την άρνηση, τη φυγή.  Στο τέλος όμως έρχεται να υψώσει την άρνηση της φυγής. Ο ποιητής τότε καταφεύγει στις λέξεις του. Στη γραφή που ξορκίζει τους εφιάλτες του. Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως είναι μια άλλη φυγή αλλά για τον Κωνσταντίνο είναι μια κάθαρση κι ένα φως, μια ελπίδα. Ο ποιητής σώζεται από τους άλλους και τον εαυτό του μέσα στην ποίησή του.



Ο λόγος του Κωνσταντίνου Κοκολογιάννη  είναι αντιποιητικός σε πολλά ποιήματα. Μιλάει νέτα σκέτα και τολμηρά. Δεν υπάρχουν πολλές αναγνώσεις ούτε πολυσημία, λες και απεχθάνεται την ποιητικότητα ως μια ακόμη μάσκα, ως ένα ακόμη ψέμα από αυτά που θυμωμένος καταγγέλλει.

Χαμογελώ, γελώ, κάνω αστεία
Η μάσκα

Δε ζηλεύω, δε θυμώνω, είμαι υπομονετικός
Φταίει η μάσκα
Ζηλεύω; Θυμώνω;... Δεν ξέρω..
Είναι η μάσκα

Ποιος είμαι; Τι νιώθω; Νιώθω;
Κατατονία… είναι η μάσκα

Την πετώ! Την πέταξα;... Είμαι εγώ;... Ποιος είμαι εγώ;
Η Μάσκα.

Ακόμη ένα απόσπασμα χαρακτηριστικό για το ρεαλισμό και τα εκφραστικά μέσα όπως τα αναφέραμε :

Παλιοσίδερα, τούβλα, κεραμίδια, πισίνες,
αφού πήραν αξία και βαπτίστηκαν μετά παπάδων και μητροπολιτών,
πολυτέλεια, μεταμορφώθηκαν σε βδέλλες

σαν πρόβατα περιφερόμαστε, σαν άδικες κατάρες,
να νοιαζόμαστε μόνο για το μαμ, κακά και νάνι
έχοντας χάσει κάθε νόημα και αξία στη ζωή.

Όσο πιο λυπημένος όσο πιο πολύ οργισμένος όσο πιο καταγγελτικός ό λόγος του ποιητή τόσο πιο πεζές έως «κακές» οι λέξεις του.

Τολμηρός και προκλητικός δεν είναι μόνο για το ρεαλισμό των εικόνων και για την παρουσίαση της ερωτική πράξης με πεζούς όρους, καθαρό λεξιλογιο της φυσιολογίας, της σάρκας και της λειτουργίας της.
Προκαλεί  περισσότερο όταν  μας λέει για παράδειγμα:

 Οι ατυχίες σα χαλάζι σε χτυπάνε
          κι ας έξω κάνει καύσωνα
λες κι ο Θεός παίζει μαζί σου.

Μπάσταρδε πήγαινε να παίξεις αλλού!

Και πίσω από την οργή έως και κακίες του, προβάλλει μια υπερβολική ευαισθησία, ακούγεται η φωνή και η έκκληση μικρού παιδιού:

Μόνος
Νιώθω μόνος
στη μέση της λυπημένης θάλασσας
 

Σκληρότητα και τρυφεράδα μαζί.  Ο θυμός είναι η μεταμφίεση της λύπης, η λύπη της ματαίωσης, η ματαίωση φανερώνει πως υπήρξε πριν η προσδοκία. Ο τόνος έχει μια διακύμανση μεταξύ του κραυγαλέου θυμού και άγχους, της θλιμμένης μελαγχολίας,  και της απάθειας πάνω από το κενό, την έλλειψη  επικοινωνίας, την αποξένωση, την αλλοτρίωση.

Στο ποίημα Κωλοδάκτυλο συναντούμε όχι μόνο τα πιο πάνω εκφραστικά μέσα αλλά και τον αιφνιδιασμό.

Ο χρόνος κυλάει, τα λεπτά, οι ώρες, τα χρόνια
τρέχουν σαν καταρράκτης
κι εγώ θεατής, τα κοιτώ.
Γυμνός, με σκυμμένο το κεφάλι όχι από ντροπή,
αλλά έτσι με μάθαν από παιδί.
Οι αφεντάδες μου από τις πολυθρόνες τους
βιάζουν το χρόνο μου
και μου πετούν πενταροδεκάρες για να σιωπήσω.
Μου βάζουν κωλοδάκτυλο και με ύφος συμπονετικό μου λένε:
«έτσι είναι η ζωή»
Στο διάβολο!
την ψυχή μου θα δώριζα για να γίνω βιβλίο…

Ο αιφνιδιασμός/έκπληξη  είναι ο αναπάντεχος τελευταίος στίχος

την ψυχή μου θα δώριζα για να γίνω βιβλίο…

Σκληρός ο Κωνσταντίνος για τους άλλους σκληρός όμως ίσως και περισσότερο είναι και για τον ίδιο τον εαυτό του.

- Ας πρόσεχες φίλε... Όπως έστρωσες κοιμήσου…
... για πάντα…



Φανταστείτε μια μέρα ένα πρωί συναντάτε έναν άνθρωπο, φίλο γείτονα συνάδελφο και του λέτε καλημέρα… ποια έκπληξη μπορεί να προέλθει από μια καλημέρα;

Ξεκινώ για τη δουλειά,
τα πόδια βαριά, η καρδιά βαριά,
μια νέα εβδομάδα ξεκινά, όπως κάθε φορά σα φαύλος κύκλος.
Καλημέρα!
Με περιπαίζεις; 


Η αντίθεση των εικόνων είναι χαρακτηριστική και παρακολουθεί την αντίθεση στον τόνο και στα  συναισθήματα όπως αναφερθήκαμε μόλις πιο πάνω.

Απαγορεύεται η είσοδος στους μη έχοντας εργασία (και λεφτά),
ήλιο, αέρα, πασχαλίτσες, χρωματιστές βιολέτες.
Επιτρέπεται η είσοδος σε μύγες, καρκίνους και λοιπές αρρώστιες.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το λεξιλόγιο και οι εικόνες που προέρχονται από  τον κόσμο της φυσικής, της χημείας, των λιπασμάτων των φαρμάκων και γενικότερα από το χώρο άλλων γνώσεων και επιστημών. Πώς τους μεταχειρίζεται ο Κωνσταντίνος ως ποιητικό κώδικα. Και πάλι παρουσιάζεται το στοιχείο του αιφνιδιασμού όταν μέσα στον στεγνό έως έρημο κόσμο της επιστήμης, της λογικής,  αναπηδούν ένα δυο στίχοι από την ψυχή και το συναίσθημα για να βάλουν φωτιά κι ενέργεια ανατρέποντας το σκηνικό, δηλώνοντας πέραν του μηνύματος που μεταφέρουν κάτι γενικά αισιόδοξο: ότι είμαστε ακόμη άνθρωποι παρά την αποξένωση και τη μηχανοποίηση.

Όπως στο ποίημα: Ποιητής;

Κάθομαι σε μια καρέκλα που τρίζει από το βάρος μου, 97 κιλά
είναι η μάζα μου, το βάρος μετριέται σε Nt. Κιλά μονάδα μέτρησης στο διεθνές σύστημα (S.I.). Στο M.K.S.A. είναι τα γραμμάρια.
Η ζέστη δυνατή κι ας έχει δύσει ο ήλιος, 28°C δείχνει το θερμόμετρο.
          Κέλσιος, Φαρενάιτ, Ρεώμυρος, Κέλβιν.
          Το απόλυτο μηδέν είναι -273,15°C
Το δωμάτιο είναι μεγάλο, δε φωτίζεται όλο.
          8x4x3m πόσο είναι ο όγκος του σε κυβικά μέτρα;
          Πόση είναι η υποτείνουσα της σκιάς που φαίνεται στον τοίχο;
Ο υπολογιστής μπροστά μου ανοιχτός έχει πάρει διαταγή από εμένα να παίξει μουσική
          01001011011101 δυαδικό σύστημα, μόνο έτσι με καταλαβαίνει
Ο καπνός του τσιγάρου ανεβαίνει διστακτικά στο ταβάνι
          Κίνηση Brown
Το χαρτί λευκό πάνω στο γραφείο
          Tabula Rasa
          Dum Spiro Spero
          Κρίμα δεν έκανα ποτέ μου λατινικά
Και τα λίγα αρχαία ελληνικά πνίγηκαν σε διάλυμα:
          οξύ + βάσις à άλας + νερό

Πώς να γράψω;
Οι λέξεις αποτελούνται από γράμματα κάθε γράμμα αντιστοιχεί σε έναν αριθμό
          το α’ είναι το 1, το β’ το 2, ..., το κ’ το 20

Κι εγώ από μικρός το μόνο που ήθελα ήταν να γράφω ποιήματα.
           


Τι θέλει να πει ο ποιητής είναι η πιο άστοχη ερώτηση που κάνουμε στα σχολεία οι φιλόλογοι. Τι θέλει να πει ο τίτλος επανέρχομαι είναι η προσωπική ανάγνωση του καθενός.

Μια και ο Κωνσταντίνος διάλεξε τον Μπωντλέρ στον τίτλο θα  ήθελα απλά να κλείσω με την αποτύπωση μιας δικής μου αίσθησης σχετικά . Μελετώντας τα θέματα, τα πρόσωπα που παρελαύνουν και επιχειρώντας μια συναισθηματική ακτινογραφία του αφηγητή που έστησε ο ποιητής, τολμηρά παρουσιασμένη στους στίχους του, αισθάνομαι την ανάγκη να πω στο φίλο Κωνσταντίνο με πολλή αγάπη το εξής: Η περίπτωση του Μπωντλέρ ήταν η περίπτωση της υπέροχης αισθητικής νίκης που κατήγαγε ένας ηττημένος άνθρωπος. Εύχομαι Κωνσταντίνο σε σένα κάτι πολύ καλύτερο. Να φτάσεις ένας νικητής άνθρωπος σε μια υπέροχη αισθητική νίκη με τη συνέχεια του ποιητικού έργου σου. 


Την ποιητική συλλογή μπορείτε να την προμηθευτείτε από: 

Σύμβολο Βιβλιοπωλείο  Εθνικής Αντιστάσεως 144, 16122 Καισαριανή