Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Οι διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Gerhard Falkner : Clusters



Clusters
οι πνεύμονες , οι δύο σαν τσαμπιά
φουσκωμένοι πνεύμονες
αυτά τα σιωπηλά
συνδεδεμένα με το στόμα μου
δημιουργήματα
μικρές , σομόν όχθες
εκείνου του μεγάλου αέρα
που περιβρέχει και εσένα
με τα σαν φτερά περιστεριών
απλωμένα μάτια
και το δέρμα σου
ανοιχτό κόκκινο σαν μια ιδάτινη επιφάνεια
που αντικατοπτρίζει την αναπνοή μου .


Μετάφραση : 
Αλεξάνδρα Νικολακοπούλου
Ιαμβος τ.13.14
 

Gerhard Falkner Foto: Patrick Hanisch 
poetenladen.de/gerhard-



Clusters
die Lungen, die beiden wie Trauben
geblähten Lungen
diese stillen
meinem Mund verbundenen
Geschöpfe
kleine, lachsrote Ufer
jener großen Luft
die auch dich umspült
mit deinen wie Taubenflügel
gespannten Augen
und deiner Haut
hellrot wie eine in meinem Atem
gespiegelte Wasseroberfläche

Ελένη Βακαλό : Το σπίτι Ι & ΙΙ


http://3.bp.blogspot.com/_KCuHoU9QBUU/TK6kudAhPUI/AAAAAAAAo2o/pSy9baef0ps/s1600/%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92%CE%92.jpg


Το σπίτι Ι


΄Οταν τελείωσε το χτίσιμο του σπιτιού ο αρχιτέκτονας έβαλε
μια γέφυρα ξύλινη από τον ένα τοίχο στον άλλο σαν αυτές που
ρίχνουν τα πλοία σαν έρχονται ή σα φεύγουν και φοβάσαι πάντα
μην πέσεις . Την κρέμασε απ' τα δοκάρια του ταβανιού με αλυ-
σίδες χοντρές και έναν κρίκο μεγάλο στην κάθε γωνιά και μας
είπε '' Εδώ θα ζείτε '' .
Οι άλλοι στέκονταν στην άκρη της αποβάθρας και μου δίνανε
το κάθε πράμα με τη σειρά .
Το ρολόι το κρέμασα στον τοίχο
Τικ τακ
Τον καθρέφτη τον κάρφωσα στον τοίχο
Τικ τακ
Την εικόνα την έσπασα
Κι έκλαψα
Το τραπέζι το έστρωσα
Με τραπεζομάντιλο λινό
΄Υστερα έκλεισα την πόρτα και άναψα φωτιά .
Προσπάθησα να μά θω να περπατώ πάνω στη γέφυρα χωρίς
να σκύβω με τα τέσσερα χωρίς να κρατιέμαι από τα κάγκελα
και χωρίς να κάνω ζημιές για να μη φοβώνται τα παιδιά . Το
βράδυ όταν κοιμότανε άνοιγα το παράθυρο και κοίταζα τα φώ-
τα του λιμανιού .


Το σπίτι ΙΙ


Στο σπίτι μέσα είχε κάτι πράματα που δεν τα άγγιξα ποτέ .
΄Ηταν μια λίμνη που έπρεπε να κάνω τον κύκλο της για να
περάσω απ' την άλλη μεριά . Σαν έσκυβα θα με τραβούσε στο
βυθό .

Ο άγγελος είπε
Να μη κοιτάξετε την πόλη της Σιών .

Τότε άρχισα να τραγουδώ δυνατά για να μη φοβάμαι όταν
έμενα μόνη μου και να μην τύχει και ραγίσει το φράγμα πουθε-
να . ΄Ολη τη μέρα μάζευα τα ψάρια που πηδούσαν απ' το νερό
τα έδενα σε μικρές αρμαθιές , και τα κρεμούσαν στον τοίχο προ-
σεχτικά γιατί έπρεπε να φυλάξω το σπίτι μας απ ' το κακό .

Το βράδυ όταν γυρνούσαν οι άλλοι δεν έλεγα τίποτα γιατί τότε
πια δεν ανεβαίνουνε τα νερά . Μου άρεσε μάλιστα να τους κοι-
τάω που ήταν ήσυχοι και δεν ήξεραν . Μόνο ο άντρας μου με
κοίταζε καμιά φορά .


Τα εκατό καλύτερα
Ελληνικά ποιήματα

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Muhammad Iqbal : Η φωνή του Καρλ Μαρξ


9 Νοv 1877 -21Apri 1938 . Λυρικός ποιητής Γεννήθηκε στο Πουντζάμπ .Σπούδασε στη Λαχώρη
και μετεκπαιδεύτηκε στη φιλοσοφία και στα νομικά στη Γερμανία και στο Καίμπριτζ .
Αν και  Μαρξιστής πίστευε ότι τα προβλήματα της ανθρωπότητας μπορούσαν να
να επιλυθούν με την αξιοποίηση των ισλαμικών αρχών .




http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8a/Iqbal.jpg



Παίζετε σκάκι με πιόνια τις σπουδαίες γνώσεις σας ,
Παίζετε κωμωδία όταν συζητείτε ή διανοείτε !
Ο κόσμος δεν έχει πια υπομονή να παρακολουθεί
Την άθλια αυτή κωμωδία των υπολογισμών σας .
Τι άλλωστε μπορείτε πια , στο κάτω-κάτω
Να βρείτε στις ανάξιες ταξινομήσεις σας ;
Στους ειδωδολατρικούς βωμούς της Δύσης ,
Στα έδρανα και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα ,
Η απληστία και τα εγκλήματα φόρούνε μάσκες
Και παίζουνε την κωμωδία της '' διανόησης '' .



Μετάφραση :
 Κώστας Τριαντάρης

Γιωργος Βλάχος : 30 του Μάη

http://www.karlanews.com/wp-content/uploads/2011/05/mais.jpg


30 του Μάη
Οι Σοσιαλιστές έχουν έλκος
Δωδεκαδακτύλου .
Οι τράπεζες κοιλοπονάνε .
Ο ήλιος ταξιδεύει μονάχος .
Τ' αρνάκια στο δεύτερο μαντρί τους
Κλεισμένα .
Οι συνταξιούχοι γείτονες
Ζυγίζουν σκουπίδια .
Οι νταλίκες αναχωρούν
Χωρίς πινακίδες .
Οι αγελαδοτρόφοι πίνουνε γάλα
Στην επαρχία .
Οι κότες το ροφημά τους
στη βεράντα ανεξαρτησίας .
Η Μαφία ηγείται των γεγονότων .
Οι πένες σωπαίνουν .
Και ενώ όλα βαίνουν
λεύτερα και ωραία
η Δημοκρατία με πορεία 180 μοιρών
σε μια φασκελωμένη πόλη
δείχνει το προσωπό της .

8η πρωινή λοιπόν
3 αναξιοπρεπείς χοίροι
άνθρωποι νόμιζαν πως ήσαν
σπάνε του στίχου μου την πόρτα .
<< Στο όνομα του ανύπαρκτου λαού >>
είπαν
<< Στο όνομα της ελευθερίας μου >>
είπα
δεν μου γέμιζαν το μάτι οι μπαγάσες .
Μισό λεπτό και έφτασα
είπα
Τους κατούρησα στο στόμα
άφησαν απόδειξη
και αδίψαστα φύγανε
του νόμου τα ρεμάλια .

30.5.2001



Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

ΜΑΣΟΝΙΚΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ- MASONSGEIST!!!




Νίκος Λεβέντης






Οδός Φίλωνος



Μισόγυμνες εταίρες των οδών Νοταρά και Φίλωνος
πως μας θέλγετε σα θεές το Σαββατόβραδο
ερχόμαστε κοντά σας να νοιώθουμε στοργή
ο κόσμος σα ξεδώσει βλαστημάει αχάριστος
μονάχα ο πνευματικός θυμάται την αρχαία αίγλη
και σας αποκαλεί με λέξη σεπτή: ιερόδουλες!
Όσο για μας κατέπληξαν τα σχέδια της Φρύνης
ολάκερη πόλη να ξαναχτιστεί με χρήματα δικά της
κατηφορίζουμε μειδιώντας: «ου παντός πλειν ες… Φίλωνος».
Μα πώς ξεχωρίζουμε στους πολυσύχναστους δρόμους
ανάμεσα στους ναυτικούς τους φαμελιάριηδες τις τσάτσες
που φυλάνε προσεκτικά ως οικονόμες την πόρτα
σ’ όλες τις πόρτες υπάρχει το μαγικό φωτάκι
κι ο γείτονας έβαλε τη δική του: εδώ οικογένεια
ελέγχοντας τους ενοχλητικούς κάποιους φλογερούς εραστές
ευέλπιδες με το σπαθάκι και τη στολή στην τρίχα
σώνει και καλά να περάσουν πρώτοι όπως πρώτοι
μπήκαν στη σχολή οργισμένοι καρφώνουν το κεφαλόσκαλο
«καλέ να περάσει το παλικάρι να πάρει την παρθενιά»
όλοι μπαινοβγαίνουν βιαστικά στο στενό κατώφλι
ενώ εμείς καμωνόμαστε συχνά την αψιλία
γλιτώνουμ’ έτσι το μαρτύριο της αποκάλυψης
η γοητεία της θεάς μας μένει ακέραιη
το μελαμψό της στήθος μας ακολουθάει στα όνειρα
ως πλάθονται πολύχρωμα κάθε στιγμή της βόλτας
«τη μπάνισα καλά την καινούρια καλτσοδέτα
της Τζένης» με τα θεόρατα μεριά πλανιέται στον αιθέρα
γλυκά τ’ ανάλαφρο αεράκι της θάλασσας φέρνει
εκστατικό άρωμα π’ άνοιξε κάποια μασχάλη
μακρινό όπως τα φώτα τρεκλίζουνε στο βάθος
τα χρώματα ζαλισμένα φκιάχνουν το μαύρο. 



fkth.gr

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Günter Grass : Europas Schande / Η ντροπή της Ευρώπης


'Bild'-Zeitung: Grass mit Herzproblemen in Klinik



Europas Schande
Ein Gedicht von Günter Grass


Dem Chaos nah, weil dem Markt nicht gerecht,
bist fern Du dem Land, das die Wiege Dir lieh.
Was mit der Seele gesucht, gefunden Dir galt,
wird abgetan nun, unter Schrottwert taxiert.
Als Schuldner nackt an den Pranger gestellt, leidet ein Land,
dem Dank zu schulden Dir Redensart war.
Zur Armut verurteiltes Land, dessen Reichtum
gepflegt Museen schmückt: von Dir gehütete Beute.
Die mit der Waffen Gewalt das inselgesegnete Land
heimgesucht, trugen zur Uniform Hölderlin im Tornister.
Kaum noch geduldetes Land, dessen Obristen von Dir
einst als Bündnispartner geduldet wurden.
Rechtloses Land, dem der Rechthaber Macht
den Gürtel enger und enger schnallt.
Dir trotzend trägt Antigone Schwarz und landesweit
kleidet Trauer das Volk, dessen Gast Du gewesen.
Außer Landes jedoch hat dem Krösus verwandtes Gefolge
alles, was gülden glänzt gehortet in Deinen Tresoren.
Sauf endlich, sauf! schreien der Kommissare Claqueure,
doch zornig gibt Sokrates Dir den Becher randvoll zurück.
Verfluchen im Chor, was eigen Dir ist, werden die Götter,
deren Olymp zu enteignen Dein Wille verlangt.
Geistlos verkümmern wirst Du ohne das Land,
dessen Geist Dich, Europa, erdachte. 
 http://www.sueddeutsche.



Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Είσαι πολύ κοντά στο χάος, γιατί δε συμμορφώθηκες πλήρως στην αγορά
κι απομακρύνεσαι απ’ τη χώρα, που ήτανε κάποτε λίκνο για σένα.

Ό,τι με την ψυχή ζητούσες και νόμιζες πως είχες βρει
τώρα σαν κάτι περιττό αποβάλλεις και το πετάς μες στα σκουπίδια.

Ολόγυμνη σαν οφειλέτης διαπομπεύεται, υποφέρει η χώρα εκείνη
που έλεγες πως της χρωστάς ευγνωμοσύνη.

Στη φτώχια καταδικασμένος τόπος, τόπος που ο πλούτος του
τώρα στολίζει τα μουσεία: λάφυρα που έχεις τη φροντίδα Εσύ.

Κείνοι που χίμηξαν με την ορμή των όπλων στη χώρα την ευλογημένη με νησιά
στολή φορούσαν και κρατούσαν τον Χέλντερλιν μες στο γυλιό τους.

Καμιά ανοχή πλέον δε δείχνεις στη χώρα που οι συνταγματάρχες υπήρξαν σύμμαχοι ανεκτικοί.

Χώρα που ζει δίχως το δίκιο, μα με εξουσία που επιμένει πως έχοντας αυτή το δίκιο
ολοένα σφίγγει κι άλλο το ζωνάρι.

Σε πείσμα σου η Αντιγόνη μαυροφορεί - σ’ όλη τη χώρα
πενθοφορεί και ο λαός της που κάποτε σ’ είχε φιλοξενήσει.

Μα οι ακόλουθοι του Κροίσου έχουν στοιβάξει έξω απ’ τη χώρα,
στα θησαυροφυλάκιά σου, ό,τι σαν μάλαμα αστράφτει.

Πιες, επιτέλους, πιες κραυγάζουν επίτροποι σαν μαζορέττες
μα ο Σωκράτης σού επιστρέφει γεμάτο πίσω το ποτήρι.

Σύσσωμοι, ό,τι σου ανήκει, βαριά θα ρίξουν την κατάρα
θεοί, αφού η θέλησή σου ζητά ξεπούλημα του Ολύμπου.

Χωρίς του πνεύματος τροφή, τότε κι εσύ θα καταρρεύσεις
δίχως τη χώρα που ο νους της, Ευρώπη, εσένα έχει πλάσει.



(απόδοση στα ελληνικά Γιάννης Ευθυμιάδης - Σοφία Γεωργαλλίδη)


Ακούστε την απαγγελία εδώ :.ndr.de/ndrkultur/grass

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Αγγελική Δημούλη : 3 ποιήματα



LE MANEGE DE LA LUNE

Σαν άγνωστοι θα πιάσουμε κουβέντα
Και θα σ' αφήσω να με φιλήσεις
Στην άκρη της μύτης

Σαν γνωστοί θα τσακιστούμε
Στην απεργία των αισθημάτων
Τρέχοντας πίσω απ' τον τελευταίο συρμό


ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Ελευθερώσαμε τις τίγρεις στο κορμί μας
αφήνοντας τ' αηδόνια στο κλουβί .
Σε ώρες μπλε βάλαμε δάκρυα κόκκινα
και κρύψαμε μες σε κουτιά όνειρα ταραγμένα .
Από ντροπή θαρρώ , για σκέψεις ιδρωμένες
ποτέ μας δε μιλήσαμε .
Αφόρητη διαδρομή ,
ναυτάκια που μπαρκάρουν .


ΦΙΛΜ

Καρναβάλια
Στο πάτωμα
Το τασάκι
Το φως
Το μαξιλάρι
΄Ανοιξες  το παράθυρο
Πράσινο
Μύγες χρυσές
Που πέταξαν
Σαν τους έρωτες
Που πάτησες
Πορτοκαλάνθια
΄Ασπριζαν
Στα πακέτα των τσιγάρων μας 


ΤΕΦΛΟΝ
ΤΕΥΧΟΣ 6
2012

Λεφτέρης Πούλιος






ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ


Τις ομορφιές κρατώ και το πρόσωπό της
σε κλειστούς κόσμους
και τα τραγούδια
τα μυστικά ας παρελάσουν κατ' απ' τα παράθυρα
τα κλειστά .

τ' αστέρια κατεβαίνουν τις κλίμακες
σ' ορειχάλκινους παραδείσους
φορτωμένα μεσονύχτι
κοχυλοβούκινα αγγέλων με πέτρινα ονόματα
και λευκά

καθισμένοι με το στόμα στον ήλιο
γίγαντες κύκλωπες
και παιδιά απαλά
τραγουδούν τον κίνδυνο και τη φθορά
χωρίς θάνατο

τα ρίγη άλλοι ας υψώνουν με πέτρα
στα έρημα ύψη
στα μπρούτζινα χάη
στην πλάκα της ανθρώπινης καρδιάς να
το αγρίμι

στιβαρό το χέρι της αρπαγής τεντώνεται μπρος
η αγάπη σκληραίνει
το πνεύμα ρέει
σκλάβα πορεία ας ακουσθή μια κραυγή για σένα
ακόμη .



ΛΕΦΤΕΡΗΣ ΠΟΥΛΙΟΣ
Ποίηση 1969 


Η Φωτογραφία είναι από την πρώτη π . σ . του ποιητή  
Ποίηση 1969 

 

Αντώνης Περρής




Λέγομαι Αντώνιος Περρής. Εδώ και 20 χρόνια φροντίζω την 90 χρονών Μητἐρα μου(την γεροντοκομώ). Τώρα τα 3- 4 χρόνια έχει πάθει Αλτζχάϊμερ και τελευταία την πιάνουν και κρίσεις σχιζοφρένειας και έχει κι᾽ άλλα προβλήματα υγείας, Και τα γηροκομεία δεν δέχονται τὀσο επιβαρυμένους ασθενείς.
Το πρὀβλημα είναι ότι δεν είχα προβλέψει να έχω αρκετό ρευστό στο λογαριασμό μου, διότι έπιασε ξαφνικά η οικονομική κρίση. Παρόλο που έχω αρκετή περιουσία, και τα πουλώ όλα όσο όσο τόσο καιρό, έχω μείνει χωρίς ρευστό(χρήματα) και δέν έχουμε πια να φάμε, κι´η πιστωτική μου κάρτα με 22% επιτόκιο γεμάτη κι´ας δανείζονται με 1%, κι´άλλα έξοδα που τρέχουν. Ζω πια συνέχεια μιά ζωή δράμα.

2) Τώρα τελευταία δυστυχώς έχω νέα σοβαρότατα δικά μου προβλήματα υγείας.

Δεν έχω καμμία λύση μπρος μου. Περιουσία αρκετή αλλά ρευστό καθόλου, οπότε χωρίς φαγητό τι γίνεται ? Μήπως ξέρει κανείς καμμία λύση.


Ισχυροί της γης γιά την οικονομική κρίση που δημιουργήσατε θέλετε κρέμασμα
και σας είναι λίγο.




Μη μείνει απ´ αυτούς κανείς.

1) Τον κόσμο αυτό αν θες να φτιάξεις
πρέπει ν΄αλλάξεις τη δομή,
πρωτού λόγω της απραξίας μας
μας αφανίσει η παρακμή,
μας κυβερνούν οι λωποδύτες,
οι τραπεζίτες κι´ οι αγιογδύτες
κι´ όλοι τους οι υποτακτικοί.

R. Δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,
κτύπα τους πριν αφανιστείς,
γιατί αλλιώς μεσ´ στη μιζέρια
και μεσ´ στο άδικο θα ζεις,
δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,
μη μείνει απ´ αυτούς κανείς.

2) Λέει η εντολή ου αυτοκτονήσεις,
μα κατ´ ανάγκη αυτοκτονείς,
χτύπα τους πριν σε αφανίσουν,
εγκληματείς που αδρανείς,
της ηθικής μας απραξίας
όπως και της νωθρότητάς μας
πια ας μην είμαστ´ ασθενείς.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Της πλύστρας ο γιος και τα έργα του Ι & ΙΙ



Ι




Δεν χαιδεύω του Βοναπάρτη
τ'αυτιά
και του λαδέμπορου της εξουσίας
τ'αμελέτητα

- Σαλαγεύω με το νου

ό,τι του ποιητή το μάτι
διακρίνει

- Λέω τα πράματα ως έχουν


Το βράδυ πείνασε

στο Καζακστάν
η έρημος απόπατος
καμήλες και άλογα
αναπνέουν αέρα Κίνας .
Κοράνι και Παλαιά Διαθήκη
παίζουνε σκάκι
τ'άστρα στάζουν
ωχρά σπειροχαίτη
και κάτι σαν πύον .

Και μια ξεκάλτσωτη πέτρα

κύλησε νότια
λάδωσε τη μηχανή
στο βόθρο των ματιών της
φύτεψε τρίχες στο κεφάλι
έβαλε τ'αυτιά στη θέση τους
κοίταξε καλά γύρω
και πέτρινα ονειρεύτηκε

Εγκαταστάθηκε

στις Αχαρνές
΄Εχει και ονοματεπώνυμο
- 'ρχιδης
Διδάχτηκε πάλη
για τη πάλη των τάξεων
ίσως .
Αρωματίστηκε .
Δεν έμαθε να διαβάζει .
Γράφει ανάποδα .
Κατουράει γυναικεία
και στη πράσινη Ελλάδα Ε.Ε.
παραχαράκτης
νταβατζής
και τοκογλύφος
 

18-05-2001






ΙΙ


Η ΄Ανοιξη κατάπιε τη γλώσσα της
Τη μήτρα της σφράγισε με χιλιάδες λουκέτα .
Τα μελίσια κάνουν στάση εργασίας .
Τα λουλούδια μηρυκάζουν το αρωμά τους .
Το καλοκαίρι στον κόσμο του .
Φθινόπωρο και χειμώνας μου είπαν
πως είδαν της πλύστρας το γιο
δηλητήριο να χύνει από τα μάτια
επάνω στο τραπέζι ,
στα χείλη του φίδια να κουνάνε τις ουρές τους
και λάβες να σέρνουν το σώμα τους .  .

Ηφαίστειο σε στύση ,
η γη σε εγρήγορση .
Τα λαγούμια υπερχείλισαν ,
τ ' απόβλητα πνίγουν τη χώρα .

Πυρρίχιους στις ρώγες του χορεύουν σατανάδες ,
Τα δόντια του προτάσσει στο Θεό ,
Γυναίκες εκδίδει
κάτω από το θρόνο του Ξέρξη
στο όρος Αιγάλεω .

Ο νόμος τυφλός
και αόμματοι νομοθέτες
χειροκροτούν .

Τα βραδύγλωσσα παιδιά του πουλάει
για ένα κεμπάπ ,
στο σφυρί τα βγάζει
και με κλωτσιές τους λέει '' καλημέρα ''
στη λεωφόρο των κάδων .

Της Παναγίας τρυπάει τα μάτια .
Του Χριστού δαγκώνει τ' αυτί
από την εικόνα
και τη ματώνει .

Θεός του το χρήμα .

Τις σάρκες της μάνας του μασάει ,
στο σπερματοδοχείο του τις ρίχνει .
Τα κόκκαλά της για παχνίδι των σκύλων τα δίνει .
Του αδελφού του τρώει το μεδούλι
και σε μια κουταλιά νερό τον πνίγει .

Τα οράματα κλειδωμένα στο συρτάρι
καραδοκούν .

Η γυναίκα του δημόσια βερβελιά
μ' αλεργικό σύνδρομο τραβά τα μαλλιά της
- Κυρίως τα κάτω -
Κι απ' την ουρήθρα της πύον πίνει για νερό .

15.7.2000 


Γιώργος Βλάχος 



Γιώργος Αναγνώστου

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Νικήτας Ράντος : Αθήνα 1933



http://www.fhw.gr/chronos/14/images/1923_1940/civilization/big/el_05.jpg



Τώρα που τη σιωπή των ρητόρων , των σοφιστών , καταπατούν
τέκνα άλλων αστών ,
τεύτονες-πατρίκιοι εκπεσμένοι , ήρωες πολλώ θανάτων στη
Βενετιά -
΄Αγγλοι ποιητές μα ουαλδική μορφή και σκάνδαλα βυρωνικά ,
και μεταφέρονται στους στίβους και στα γήπεδά της νίκες αιγυ-
πτιακές και ξένες ,
και τακτικοί θαμώνες της ζωής της γενήκανε εκείνα τα παιδιά
της Ρωμιοσύνης
που , από χώρες όπου θαυματουργούσεν ο Εφέσσιος Μάξιμος ,
από τόπους άλλων πίστεων
καθημερινά , πάνου σε καράβια πτωχευμένων εταιρειών , κατα-
φτάνουν στην  Αθήνα...
καιρός είναι εμείς να εγκαταλείψουμε τον περίβολο των γκρεμι-
σμένων τειχών της .
Μόνη πια τα βράδια των θερινών μηνών ας παρακολουθεί
τον ήλιο να κρύβεται πίσω από σκουριασμένες στήλες
ενώ για τελευταία φορά παίζει με τις υδάτινες εικόνες του Ι-
λισσού .
΄Εχουν κατασκευασθεί για να ποτισθούν τα πέρατα της γης
με τη δόξα πόλης που πλένεται σε άνυδρο ποτάμι
με ό,τι απομένει από τη δόξα αυτή .
Και δεν υπάρχει ελπίδα να αλλάξει η σύνθεσή των
η κοίτη να σκεπασθεί με πιο πολύ νερό .
Για να πνιγούνε τώρα οι Αθηναίοι πρέπει αλλού να αναζητή-
σουνε για το λουτρό τους τάφο.



ΤΑ ΕΚΑΤΟ 
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Εκδόσεις Γλάρος

Yolanda Ulloa




ΜΙΚΡΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΙΑΣ ΠΛΥΣΤΡΑΣ

Η Αιμιλία
τάνυσε στον ορίζοντα
τα σκοινιά με τ' άσπρα ρούχα
και ο αφρός ξεχείλισε
δίχως ν' αφήσει σημάδι ανάμεσα στα δάχτυλά της .

Η Αιμιλία
κύρτωσε τη ράχη της
σαν ένα λουλούδι
στη ζέστη της μέρας .
Πέρασε χωρίς βιασύνη ανάμεσ' απ'τα ρούχα
κι έπειτα έσβυσε .



Μετάφραση :
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΕΜΝΗΣ





Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Carlos Fuentes :11 November 1928 - 15 May 2012



Head and shoulders shot of a man on stage talking into a microphone.
Carlos Fuentes at the Miami Book Fair International of 1987



Η γέννησή του

Γεννημένος  το 1928 στον Παναμά , ο Μεξικανός Φουέντες έζησε μέχρι τα 16 του μακριά από 
την πραγματικότητα της πατρίδας του . Γιος διπλωμάτη , ειδικεύθηκε στο Δημόσιο Δίκαιο και
ακολούθησε την καριέρα του πατέρα του - υπήρξε μάλιστα πρεσβευτής του Μεξικού στο
Παρίσι μεταξύ 1975-1977 - αλλά αφοσιώθηκε μόνο στη Λογοτεχνία , μέχρι που παραιτήθηκε
τελικά από διπλωμάτης . Σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Λατινοαμερικανούς
συγγραφείς  , βασικός εκφραστής της μεξικανικής εθνικής ταυτότητας . << Με βοήθησε , λέει , 
το ότι έζησα πολύ καιρό μακριά από τη χώρα μου . ΄Ετσι μπόρεσα να δω τα καλά της και τις
 αδυναμίες της , να αντισταθώ στον σωβινισμό της >> .
΄Ηταν 26 χρονών και προσανατολισμένος στον μαρξισμό , όταν το 1954 πρωτοεμφανίστηκε
στα γράμματα με τις << Μαρκαρισμένες μέρες >> . Το μυθιστόρημα όμως που τον καθιέρωσε
ήταν ο << Θάνατος του Αρτέμιο Κρουζ >> το 1962 ( ΄Αγρα -1998 ) , όπου μίλησε για τη μεξικανική
επανάσταση . << Μια επανάσταση των μεσαίων τάξεων , που παραμέρισαν τους λαικούς αγωνιστές
Πάντσο Βίλια και Εμιλιάνο Ζαπάτα και τα αιτήματά τους , προκειμένου να κτίσουν ένα σύγχρονο
κράτος με ελεύθερη αγορά >> .


Τα βιβλία

Ακολούθησαν άλλα 20 μυθιστορήματα και νουβέλες , από τα οποία βρίσκουμε στα ελληνικά
τις << Μακρινές συγγένειες >> , την << Αύρα >> και τα << Γενέθλια >> ( Θεμέλιο ) ,
τα << Χρόνια με τη Λάουρα Ντίας >> , τον << Γέρο-Γκρίνγκο >> , την << Εκστρατεία >> ,
το << Ντιάνα ή η μοναχή κυνηγός >> ( Ωκεανίδα ) , τις συλλογές διηγημάτων << Μασκαρεμένες
μέρες >> ( Καστανιώτης ) και << Καμένο νερό >> ( ΄Αγρα ) και στη συνέχεια τα διηγήματα της
<< Πορτοκαλιάς >> ( Άγρα , βλ .Βιβλιοδρόμιο 19.7.2003 ) . Είναι κρίμα που δεν έχουν μεταφραστεί τα δοκιμιά του , όπως το << Χαμόγελο του ΄Ερασμου >> .και << Η Γεωγραφία του μυθιστορή-
ματος >> , τα οποία επίσης θεωρούνται διαμάντια ...
Αυτοβιογραφία , δεν έχει γράψει , έγραψε ωστόσο ένα αυτοβιογραφικό αλφαβητάρι με τίτλο
<< Το πιστεύω μου >> . Εκεί καταλήγει λέγοντας : << Ο μυθιστοριογράφος αποτυπώνει την 
άγραφη πλευρά του κόσμου , εκφράζει όσα δεν έχουν ακόμα εγγραφεί στον κώδικά του >> .
Το 1999, ο Κάρλος Φουέντες έχασε τον πολυαγαπημένο του γιο , που ήταν 25 χρονών .
Κατάφερε όμως να επιβιώσει με την ανάμνησή του και να συνεχίσει να γράφει . << Στη ζωή μας
μας συνοδεύουν δεκάδες φαντάσματα , που μας υπενθυμίζουν όσα ξεχάσαμε ή δεν ξέραμε
να τα διακρίνουμε >> , είχε πει τότε . Κάθε μέρα λοιπόν σηκώνεται στις 6 π.μ., γράφει ως τις 12 ,
βγαίνει έπειτα να περπατήσει , τρώει μεσημεριανό με τη γυναίκα του , αφιερώνει τις τρεις
επόμενες ώρες στο διάβασμα και έπειτα συναντά φίλους , πηγαίνει στο θέατρο ή στον 
κινηματογράφο .

Ξενοφοβία


<< Ο Φουέντες αφιερώνει μια άλλη από τις φωνές >> του στη ξενοφοβία : << Παρακολουθούμε
την αναγέννηση των φασισμών , των αποκλεισμών και των πογκρόμ , του αντισημιτισμού , του
αντιισλαμισμού , όλων αυτών που είναι βίαιες μορφές της ξενοφοβίας , του μίσους και της
εχθρότητας όχι μόνο απέναντι στους ξένους , αλλά , με όλο και μεγαλύτερη ένταση , εναντίον 
του διαφορετικού >> .
Ο Κάρλος Φουέντες αφιερώνει επίσης αρκετές σελίδες του νέου βιβλίου του στα προσωπικά
του βιώματα και στην οικογενειά του . Στη γυναίκα του Πατρίτσια , και στα τρία παιδιά του , τη
Σεσίλια , τη Νατάσα και πάνω απ' όλα , τον Κάρλος , ζωγράφω και συγγραφέα , που πέθανε το 
1999 , στα 25 του χρόνια , εξ αιτίας της αιμοφιλίας από την οποία έπασχε . Σ' εκείνον
αφιερώνει το βιβλίο .


Για τις ΗΠΑ και το ΙΡΑΚ  :

<< Η Ουάσιγκτον κέρδισε τον πόλεμο , αλλά έχασε την ειρήνη . Με την επίθεση στο Ιράκ , που
βασίστηκε στο ψέμα της ύπαρξης όπλων μαζικής καταστροφής , οι Αμερικανοί προκάλεσαν μια
ανώφελη κρίση , επιπλεον οι ενέργειές τους άνοιξαν την πόρτα στην Αλ Κάιντα . Τώρα έχουν
δημιουργήσει εκεί έναν Φραγκεστάιν , που δεν ξέρουν τι να τον κάνουν . Ας ελπίσουμε πως θα
τον εξανθρωπίσουν >> .


Για την άνοδο του εθνικισμού στο Μεξικό :

<< Σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο υποτίθεται πως δεν έχει θέση ο εθνικισμός . Ωστόσο ,
βιώνουμε τώρα το φοβερότερο κύμα εθνικισμού από την πτώση της ρωμαικής αυτοκρατορίας :
τον αμερικάνικό υπερ-εθνικισμό . Είναι φυσικό , αυτός να προκαλέσει αντίστοιχο ρεύμα στα
κράτη με τα οποία συνορεύουν οι ΗΠΑ , στον Καναδά  και στο Μεξικό . Διότι , τι είμαστε 
εμείς ; ΄Ενα έξυπνο ποντικάκι δίπλα σ' έναν ελέφαντα . ΄Οσο πιο ευέλικτοι και είμαστε , 
εύκολα μας πατάει >> .


Για την εθνική ταυτότητα : 


<< Το μεγάλο στοίχημα της εποχής μας δεν είναι πια η ταυτότητα , που έχει εδραιωθεί για 
τους περισσότερους λαούς , αλλά η ετερότητα , η διαφορετικότητα . Η αναγνώριση μιας
ποικιλίας επιλογών στην πολιτική , στη θρησκεία , στην κουλτούρα , στον έρωτα , στις ιδέες >> . 



<< Είμαστε φτιαγμένοι για να τρέχουμε και να κυνηγάμε και να κολυμπάμε και να κάνουμε
έρωτα , όχι όμως για να καθόμαστε σκυμμένοι πάνω από ένα φύλλο χαρτί και να 
μουτζουρώνουμε με ιερογλυφικά >> .  Κάρλος Φουέντες





Πνευματική Ζωή :
Τεύχος 170


Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Eraldo Miscia



ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΠΟΛΟΓΙΑ

http://www.lanciano.it/img/eraldo_miscia/eraldo_miscia001.JPG 

Παίζουμε με τα κομπολόγια
κίτρινα πράσινα κόκκινα μαύρα
κομπολόγια κομπολόγια κομπολόγια
κομπολόγια μικρά και μεγάλα
κομπολόγια φτηνά , κομπολόγια πολυτελείας
κουτά κ ' επιτηδευμένα
κομπολόγια του δρόμου και για σαλόνια
γυρίζουν ανάμεσα στο μέγα δάχτυλο και στο δείχτη
αργά κ ' ιλιγγιώδη
μέσα στην άσκηση ανόητη :
τούτα τα κομπολόγια έρχονται από τους Αράπηδες
θυμίζουν φυλαχτά για νεογέννητα
για να πείσουνε το Χάρο
να συνοδέψει τις ψυχές τους
από τη μια στην άλλη όχθη .
Η αμοιβή είναι ευτελής , μα σίγουρη .

Μετάφραση :
ΕΥΑ ΚΟΠΠ

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Efrain Nadereau Maceo



ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΥΣ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ


Αίμα καυτό και μαύρο
είναι αυτοί οι πρίγκηπες που τους κατάκλεψαν στην κάλπη
για να δικαιολογήσουν σε μια γκρινιάρα γυναίκα
ποιητή της επαρχίας
τη λαθραία συρροή ψήφων μετά τα μεσάνυχτα .

Ψηλοί
με τα στήθια τους σκεπασμένα με λάβαρα σκισμένα
( φολκλορικά
τα φθαρμένα μάλλινα
τα ξεστρατισμένα ακόντια )
κρατιούνται όρθιοι
με το νερό ως το λαιμό φτασμένο
από το ξεχειλισμένο στόμιο της υδρίας .

Λουλούδι άφθονο και ντελικάτο
αυτοί οι μονάρχες με θλιβερό και άγριο όνομα ,
αυτές οι γκρινιάρες γυναίκες των ποιητών της επαρχίας .


Μετάφραση :
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΕΜΝΗΣ

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Κι ο Warhol ήθελε να είναι μηχανή







Ο Βούδας προσεύχεται στον Κέρουακ
΄Ολοι προσεύχονται στον Κέρουακ
Ο άσπρος καπνός του Καντίνσκυ
΄Ολοι προσεύχονται στον Κέρουακ
΄Ορνιθες σε στάση ημικρανίας
΄Ολοι προσεύχονται στον Κέρουακ
Πλεκτό άτεγκτο πλαγκτόν τής
Γης
Ευδαιμονία


Θανάσης Αθανάσιος
απ' το υπό έκδοση βιβλίο
'' Τήνελλα-Τήνελλα ''.

Τζίμης Πανούσης



Το φτηνό ζεϊμπέκικο για τον Γιώργο

 (Μήδεια Σαγανάκι)


Χορός:


Ο μικρόφαλλος τραγουδιστής
και της Χούντας ο εθελοντής
Βλέπε άκου κάνε μόκο
Χατζηαβάτη Τσιριμόκο
για να μπεις στο κλαμπ της αρπακτής


Θάνατος στους διαφημιστές
στους εκτελεστές τραγουδιστές
που τον πόνο του κοσμάκι
τον πουλάνε στον Λαμπράκη
να τον κάνει φούσκες μετοχές




Πανούσης :












'Ετρεξα στο θέατρο του Ψυρρή
μες στον Παπουτσιών την Κυριακή
Πριν μιλήσω με τον Λάκη
της καρδιάς το μπαλονάκι
το 'σκασε και βγήκε στο σφυρί

Με του Τζορτζ τον ιμπεριαλισμό
βρέθηκα στον Ευαγγελισμό
σε παλιό ασθενοφόρο
μάχη με τον Εωσφόρο
το καταραμένο υλισμό

Στο Ελληνάδικο Ιεζεκιήλ
η συμφωνική του Ισραήλ
Ο Χριστόδουλος στην πόρτα
άσπρα χάπια, μαύρα χόρτα
Life-στήλη άλατος με στιλ

Φταίγανε οι τρίχες της κοντής
που έσβησε το αστέρι της ντροπής
Ο πρεζάκιας για καριέρα
του Μεγάρου η καμαριέρα
από αναρρόφηση χολής

Θέλω σε παράθυρο να βγω
των ειδήσεων τηλεοπτικό
Να τη βγάλω λάου-λάου
και του Χατζηνικολάου
να του κατουρήσω τη ψυχή


tzimakos.gr/diskogr/

΄Εκτωρ Κακναβάτος : Μέρες του 1989


Ανήμερα της αγίας ξεφωνημένης
που τα κουτάβια της βυζαίνουνε ταχύτητα
που ακόμα κι αν γαβγίζουνε
της έβδομης κερκίδας σεισμολάγνοι
δεν γίνεσαι αμπελουργός
ούτε πρωτοσπαθάριος εντός του παλατίου *
πάρεξ μεταπτυχιακός ευνούχος
ειδικευμένος στην αιδοιολειχία
στοχάσου που όψιμοι Βενετοπράσινοι
στις ρούγες πάλι στον Ιππόδρομο
μεταξεσχίζονται σε νοθευμένα Σατουρνάλια
για υπολείματα θεοφαγίας .
Στοχάσου
ποτέ δεν  ύπαρξες πορτόφυλλο πιο κυανόλευκο
απ' τον ψευδοβικάριο Διονύση Τυανέα
κατά τι Ιαμβιστή στο πένταθλο
και στρουθοβάμονα
που κατά παραχώρηση βέβαια
ονομάσανε Ισθμιονίκη .


* παλάτιον : από το Παλατίνο λόφο της Ρώμης όπου τα ανάκτορα του
Αυγούστου και κατόπιν στο Βυζάντιο το μέγα Παλάτιον .

ΑΚΑΡΕΙ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ