Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Οι διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Της πλύστρας ο γιος και τα έργα του Ι & ΙΙ



Ι




Δεν χαιδεύω του Βοναπάρτη
τ'αυτιά
και του λαδέμπορου της εξουσίας
τ'αμελέτητα

- Σαλαγεύω με το νου

ό,τι του ποιητή το μάτι
διακρίνει

- Λέω τα πράματα ως έχουν


Το βράδυ πείνασε

στο Καζακστάν
η έρημος απόπατος
καμήλες και άλογα
αναπνέουν αέρα Κίνας .
Κοράνι και Παλαιά Διαθήκη
παίζουνε σκάκι
τ'άστρα στάζουν
ωχρά σπειροχαίτη
και κάτι σαν πύον .

Και μια ξεκάλτσωτη πέτρα

κύλησε νότια
λάδωσε τη μηχανή
στο βόθρο των ματιών της
φύτεψε τρίχες στο κεφάλι
έβαλε τ'αυτιά στη θέση τους
κοίταξε καλά γύρω
και πέτρινα ονειρεύτηκε

Εγκαταστάθηκε

στις Αχαρνές
΄Εχει και ονοματεπώνυμο
- 'ρχιδης
Διδάχτηκε πάλη
για τη πάλη των τάξεων
ίσως .
Αρωματίστηκε .
Δεν έμαθε να διαβάζει .
Γράφει ανάποδα .
Κατουράει γυναικεία
και στη πράσινη Ελλάδα Ε.Ε.
παραχαράκτης
νταβατζής
και τοκογλύφος
 

18-05-2001






ΙΙ


Η ΄Ανοιξη κατάπιε τη γλώσσα της
Τη μήτρα της σφράγισε με χιλιάδες λουκέτα .
Τα μελίσια κάνουν στάση εργασίας .
Τα λουλούδια μηρυκάζουν το αρωμά τους .
Το καλοκαίρι στον κόσμο του .
Φθινόπωρο και χειμώνας μου είπαν
πως είδαν της πλύστρας το γιο
δηλητήριο να χύνει από τα μάτια
επάνω στο τραπέζι ,
στα χείλη του φίδια να κουνάνε τις ουρές τους
και λάβες να σέρνουν το σώμα τους .  .

Ηφαίστειο σε στύση ,
η γη σε εγρήγορση .
Τα λαγούμια υπερχείλισαν ,
τ ' απόβλητα πνίγουν τη χώρα .

Πυρρίχιους στις ρώγες του χορεύουν σατανάδες ,
Τα δόντια του προτάσσει στο Θεό ,
Γυναίκες εκδίδει
κάτω από το θρόνο του Ξέρξη
στο όρος Αιγάλεω .

Ο νόμος τυφλός
και αόμματοι νομοθέτες
χειροκροτούν .

Τα βραδύγλωσσα παιδιά του πουλάει
για ένα κεμπάπ ,
στο σφυρί τα βγάζει
και με κλωτσιές τους λέει '' καλημέρα ''
στη λεωφόρο των κάδων .

Της Παναγίας τρυπάει τα μάτια .
Του Χριστού δαγκώνει τ' αυτί
από την εικόνα
και τη ματώνει .

Θεός του το χρήμα .

Τις σάρκες της μάνας του μασάει ,
στο σπερματοδοχείο του τις ρίχνει .
Τα κόκκαλά της για παχνίδι των σκύλων τα δίνει .
Του αδελφού του τρώει το μεδούλι
και σε μια κουταλιά νερό τον πνίγει .

Τα οράματα κλειδωμένα στο συρτάρι
καραδοκούν .

Η γυναίκα του δημόσια βερβελιά
μ' αλεργικό σύνδρομο τραβά τα μαλλιά της
- Κυρίως τα κάτω -
Κι απ' την ουρήθρα της πύον πίνει για νερό .

15.7.2000 


Γιώργος Βλάχος 



1 σχόλιο:

akrat είπε...

μπήκα τυχαία...

εκπληκτικό μπλογκ

καλό βράδυ