Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Οι διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Pensamientos de Bolivar



Γιώργος Βλάχος : Στον ποιητή Martin Carter

 
χαμογελάει τα βράδια.

Ο Γιώργος Βλάχος ζει στην Αθήνα. Δημοσιεύει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές, μεταξύ των οποίων τη "Δεν έχω visa για την ελευθερία" από τις Εκδόσεις Δυτικός Άνεμος.

 

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ : AΓΧΩΔΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ



Τ' απογεύματα της Κυριακής
ανοίγω το ραδιόφωνο
σηκώνω το καπάκι της σιωπής .
Ποδόσφαιρο . Χρωματιστές φανέλες .
<< ΄Εχουμε φτάσει στο ένατο λεπτό
του πρώτου ημιχρόνου ... >>
Κατεβάζω το καπάκι .
Πόσο μπορούμε , αλήθεια , να κοιτάζουμε
στη ψυχή μας μέσα ολομόναχοι ;
Απολαμβάνω για λίγο
συντριπτική γαλήνη
και ξανανοίγω .
<< Την τελευταία στιγμή τρέχει ο Κλάφτης
και κατορθώνει να βοηθήσει την κατάσταση
προσπαθεί να προωθήσει το παιχνίδι
μαρκάρεται όμως απ' τον Πονεμένο...>> -
κλείνω .
Ησυχία με θεόκλειστα παράθυρα .
Ιδεώδης ηρεμία των δευτερολέπτων .
Ανοίγω .
Την άρνηση πνίγω .
<<...ένα πλάγιο άουτ υπέρ της Ενώσεως .
Το εκτελεί γρήγορα ο Κλούβας ...>> -
αλλά ξανακλείνω ζαλισμένος .
Φοβερό καπάκι .
Πυκνότερη σιωπή .
Ανάβω ένα κεράκι
και χαίριμαι την εξουσία μου .
Ο θάνατος εργάζεται και εδώ και εκεί .
Ξανανοίγω
<< Κοντρολάρει έξω απ' τη μεγάλη περιοχή... >>
΄Ολο το γήπεδο σείεται με καταρρακτώδη βροχή .
<<...τη μπάλα τώρα έχει ο Γρηγορίδης
και ψάχνει μάταια να βρει συμπαίχτη του... >>
΄Ετσι , στοχάζομαι , προβάλει η ψυχή
στη ματαιότητα λάμπει .
Τώρα μπερδεύτηκα πια μεσ' στις φωνές
ουρλιάζουν τα πάντα .
Ν ' ανοίξω το παράθυρο
το παράθυρο , το παράθυρο .
Αυτή η ζωή... Αυτή η δύναμη...
Να' χει στην ίδια δυνατότητα
την ησυχία και το σάλο...


ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ : ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Α'  ( 1961-1978 )
ΠΕΝΘΗΜΑΤΑ [ 1969 ]

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ : ΑΝΕΡΓΟΙ




Του εργοστασίου η πόρτα είναι από σίδερο . ΄Εχει
στο μέσο δυο κάγκελα . Πίσω απ' τα κάγκελα
δυο μάτια που σφάζουν . Ο επιστάτης κοιτάζει
την ουρά των ανθρώπων που στέκονται απ' έξω -
μια σειρά σταυρωμένα χέρια και πρόσωπα .
Κάνουν μια κίνηση όλοι μαζί ,
στυλώνουν τ' αυτιά , κρατούν την ανάσα ν' ακούσουν .
<< Μεσημέριασε . Ο κύριος διευθυντής δεν θα ρθει .
Αύριο πάλι . Πρωί . Πιο πρωί >> .
Και φεύγουν σκυφτοί . Περπατώντας , κοιτάζουνε γύρω τους ,
σα να ψάχνουνε όχι να ψάξουν για τίποτα .
Να ρίξουν τα χέρια τους .

Πηγή : πνευματική ζωή

Κλαύδιος Μαρκίνας



Σε αυστηρό τεχνοκρίτη


Κλαύδιος Μαρκίνας ( 1890 -1960 )


Δος μας την τέχνη σου κι εσύ
κι όχι μονάχα συμβουλές να δίνεις .
Γιατί 'ναι άλλο να το φτιάνης το κρασί
κι άλλο , με το συμπάθειο , να το πίνεις .

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Angel Cuesta



http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/ejof-al-12.jpg


Ο ΄Ανχελ Κουέστα ( 1965 ) , και αυτός από τους αρχικούς συντελεστές
της ομάδας , τέλειωσε τη Φιλοσοφική στην Τσιάπας και εγκαταστάθηκε
στον Δήμο Νεσαουαλκόγιοστλ μεταξύ 1989-1995 .Ζούσε πάντα την αντίθεση ανάμεσα στη ζούγκλα της πόλης και τη ζούγκλα της φύσης.
Κάποια στιγμή η δεύτερη τον κατέκτησε . Για τους υπόλοιπους της παρέας,
ο ΄Ανχελ δεν άφησε ίχνη παρά μόνο τα ποιήματά του ( βιβλία : De-
reexistencia , 1993 , Cicatrix de lluvia , 1995 , εκδ.Poetas en Construccion,
κ.ά . )


Soy de la Sangre

Camino como en el aire ,
dueno del minuto en este cosmos ,
dejo al del ayer cada paso ,
y sobre el viento
mis pieles de otros anos .
No sé si soy de la muerte o de la vida
en este instante .
Estoy en un punto en donde puedo percibir
que soy una parvada de palabras
a las 11:28 de la noche .
Soy de la sangre .


Είμαι από αίμα

( πρώτη στροφή )
Προχωρώ σα να αιωρούμαι
κύριος της στιγμής σ' αυτόν τον κόσμο
αφήνω το χθες σε κάθε βήμα ,
και πάνω στον άνεμο
τα δέρματά μου των άλλων εποχών .
Δεν ξέρω αν είμαι από θάνατο
ή από ζωή αυτή τη στιγμή .
Είμαι σ' ένα σημείο όπου μπορώ ν' αντιληφθώ
ότι είμαι ένα μάτσο λέξεις
στις 11 και 28 το βράδυ .
Είμαι από αίμα .

περιοδικό : αλάνα
τεύχος 12

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

ΘΑΝΑΣΗΣ Κ. ΚΩΣΤΑΒΑΡΑΣ : Το περιθώριο


Quantcast
1927-2007

Το περιθώριο *

στους Παναγή Λευκαδίτη , Γιώργο Παπαλεονάρδο ,
Κώστα Γαρίδη , Ιάσονα Ιωαννίδη , Γιώργο Παναγουλόπουλο



Εγώ δεν είμαι επώνυμος , δεν είμαι Αναγνωστάκης
δεν είμαι Χριστιανόπουλος , Πατρίκιος ή Καρούζος
για μένα δεν σκοτίζονται Λαμπράκης ή Αλαφούζος
δεν βγαίνω στα παράθυρα για να με δει ο κοσμάκης .


Παράσημα δεν φτιάχτηκαν για μένα και βραβεία
τα  <<Φορντ>>  μου είναι άγνωστα και όλες οι διακρίσεις
είμαι ένας ποιητής <<εκτός>> χωρίς επιδοτήσεις
δεν βρίσκομαι ούτε ως όνομα στα σχολικά βιβλία .


΄Εξω από τα συνέδρια κι από τις μεταφράσεις
όπου ποζάρουν οι εκλεκτοί ως διάνοι φουσκωμένοι
τα έργα μου στα αζήτητα , οι στίχοι μου κομμένοι
απ' της γραφής τούς τραβεστί που ελέγχουν τις προσβάσεις .


Τα βράδια δεν συχνάζω εγώ στη στοά του Βασιλείου
στο Ντόλτσε δεν με συζητούν μεγάλοι τεχνοκρίται
κάποια Ελισάβετ με αγνοεί , ένας Μισέλ με αρνείται
μ' έχουν διαγράψει οι Κούτροβικ και οι Χατζηβασιλείου .



Παρ' όλα αυτά , άλλη εκλογή δεν έχω κι επιμένω
στο θράσος μου να στιχουργώ κι ας με διαβάζω μόνος
ώσπου ο αδέκαστος κριτής των έργων μας ο χρόνος
ζυγιάζει κάθε απίκραντο και κάθε πικραμένο .


Ως τότε , ένας ακλόνητα πιστός στο μέγα πάθος
ένας ακραίος της μοναξιάς , ένας σαλός του ονείρου
θα ουρλιάζω , θα χειρονομώ , στις εσχατιές του απείρου
μα , τη ζωή μου δεν θα πω , ποτέ , πως πήρα λάθος .


Κι αν ξαναρχόμουν , πάλι αυτή θα 'ταν για μένα η Μούσα
κι οι εχθροί μου αν με σακάτευαν κι οι φίλοι αν φεύγαν ξένοι
ω γλώσσα μου πολύπαθη και Ποίηση προδομένη
εγώ για σας θα ερχόμουνα , μόνο για σας θα ζούσα .



* Το ποίημα αυτό αφιερώνεται στους ποιητές   : Παναγή Λευκαδίτη , Γιώργο Παπαλεονάρδο ,
Κώστα Γαρίδη , Ιάσονα Ιωαννίδη , Γιώργο Παναγουλόπουλο , γιατί , μολονότι έχουν αναλώσει
μια ζωή στη διακονία της ποίησης  παραμένουν τελείως άγνωστοι επειδή δεν είχαν την τύχη να
περιληφθούν σε καμιά ανθολογία της εποχής τους .

Kostoul-istan Kριτικές

http://eirinigalinou.blogspot.com/2011/07/blog-post_11.htmlΔιαβάστε και τη συνεντεύξη του Ν.ΚΑΡΟΥΖΟΥ


Μεγάλος κριτικός του Kostoul-istan έγραψε σε αναγνώστη μας 
και δημοσιεύουμε την κριτική ...




Αγαπητέ κ. ποιητά ,θερμά ευχαριστώ , για την καλοσύνη που είχατε να
μου στείλετε το ποιητικό σας βιβλίο << Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν >> .
Δεν νομίζω πως ο θυμός και η οργή , όταν είναι πηγαία ,χρησιμοποιούν
τόσο πομπώδεις και ηχηρές λέξεις για να εκφραστούν .
΄Επειτα , όσο και αν μας θίγει η κατάσταση του κόσμου μας , δεν υπάρχει
τίποτε πιο επικίνδυνο από το πρώτο ενικό στην ποίηση , γιατί μοιάζει σα
ν' αποκλείουμε όλους τους άλλους και να επωμιζόμαστε προσωπικά
τα τρομερά που συμβαίνουν .
Με τιμή Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ



Εάν καταλάβαμε καλά ΓΝΩΣΤΕ ΑΓΝΩΣΤΕ ΚΡΙΤΙΚΕ  η ποίηση είναι
πηγαία , αληθινή , πραγματική ποίηση κάτι που εσείς δεν έχετε
γράψει ποτέ , κάτι που θα θέλατε να γράψετε αλλά δεν τολμάτε
γιατί είσαστε κότα γιατί δεν είσαστε ποιητής γιατί δεν είσαστε
ποτέ και ούτε θα γίνετε .
Τι φοβηθήκατε ότι από τα ποιήματα της συγκεκριμένης π.σ
να σας πούμε εμείς από την Avenida τι φοβηθήκατε ότι το βιβλίο
θα κάνει πέντε με έξι εκδόσεις με το που θα κυκλοφορούσε και
οι δικές σας μπουρδολογίες θα μένανε στο ράφι .
΄Οταν μας θίγει μια κατάσταση , φωνάζουμε κύριε, και δεν 
κάνουμε τα μπανάκια μας στο λιμάνι της Φολέγανδρου .
΄Οσο για το πρώτο ενικό , δεν θα έχεις διαβάσει ποίηση Μεγάλε
αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να γράψουμε .




΄Εχει και συνέχεια...



ZORBA GREEK

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Ho Chi Minch : POEMS



Hồ Chí Minh
Portrait c. 1946
President of the Democratic Republic of Vietnam
In office
2 September 1945 – 2 September 1969
Preceded by Bảo Đại (as emperor of Vietnam)
Succeeded by Tôn Đức Thắng
Prime Minister of the Democratic Republic of Vietnam
In office
2 September 1945 – 20 September 1955
Preceded by Position established
Succeeded by Phạm Văn Đồng
General Secretary of the Workers' Party of Vietnam
In office
1956–1960
Preceded by Lê Duẩn
Succeeded by Trường Chinh
Personal details
Born 19 May 1890
Nghệ An Province, French Indochina
Died 2 September 1969 (aged 79)
Hanoi, Democratic Republic of Vietnam
Nationality Vietnamese
Political party Workers’ Party of Vietnam
Signature

<< ΤΟ ΧΑΝΙ >>

Οι καινουργιοφερμένοι εδώ – κανονισμός το θέλει -
περνούνε την πρωτοχρονιά πλάι στο κοπροβαρέλι .
Αν θες τον ύπνο να γευτείς , με σχετικό χουζούρι ,
θα χρειαστείς λεφτά γερά , κι όχι αλλαγή στο …γούρι .


ΣΚΑΚΙ

Για να διαβαίνουν οι ώρες μας το ρίχνουμε στο σκάκι .
Χιλιάδες πιόνια , αλόγατα χτυπιώνται στο δισάκι !
Γίνου : αστραπή στην έφοδο , στη σύμπτυξη , σταλίκι
τέχνη και πόδι ανάλαφρο χαρίζουνε τη νίκη .

Αγκάλιασε με μια ματιά σωστά να λογαριάσεις .
Χτύπησ’ αποφασιστικά , καιρό ποτέ μη χάσεις .
Συνάρματος : για ένα σου λάθος χάνεσαι ! ΄Ενα πιόνι
ή μια ευκαιρία π’ άδραξες , με θρίαμβο σε πληρώνει .

Κι ‘ άν , στην αρχή , ισοδύναμοι : στρατοί και στρατηλάτες ,
έναν πλευρίζ ‘ η νίκη , αυτόν όπου ‘χει νου και πλάτες .
Να ‘ σαι σωστός στην έφοδο , στην άμυνα σου επίσης ,
και τότε , στρατηγού – πανάξια – τίτλο θα κερδίσεις .

ΑΥΓΗ

Μπαίνει βαθειά στη φυλακή ο ήλιος ο πρωινός .
Σαν σκούπα παίρνει τον καπνό , την καταχνιά σκορπίζει .
Το σύμπαν πλημμυρά η πνοή της ζωής , και πάλι ορθός
Χαμογελά ο κρατούμενος , στη μέρα εκεί που ορθίζει .

<< ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΣΤΟ ΒΙΕΤ-ΝΑΜ >>

( πληροφορία του Πρακτορείου Χίτς-Ντάο ,
δημοσιευμένη στον τύπο του Ναν-Νίνγκ )
Απ ‘ τη σκλαβιά , καλύτερ’ η θανή , το μαύρο χώμα !
Τις κόκκινες σημαίες της , στητές η χώρα θα ‘χει .
Μ’ αλοίμονο για μένανε !  Στη φυλακή ‘ μαι ακόμα .
΄Αραγε , πότε θα μπορώ να βγω κι εγώ στη μάχη ;



ΑΓΓΛΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΗ ΚΙΝΑ

΄Εφυγαν οι Αμερικανοί κι οι Εγγλέζοι ” τσουπ-και- να…>>
Τα ζήτω , την επιτροπή τους χαιρετούνε , τα ί δ ι α !
΄Ομως , για μένα : επίτροπο λαού , μες στο Βιέτ-Ναμ ,
τα <<ζήτω>> είν ‘ αλλιώτικα , κάπως σαν… ξεκουμπίδια .

ΜΙΣΟ ΧΙΝΟΠΩΡΟ

Σαν καθρέπτης , το φεγγάρι , στη μισοχινοπωριά
κάνει όλη τη γης να λάμπει τ’ αργυρόφωτό του τάσι .
Μα στα σίδερα όσους λυώνουν , πρρέπει να μη λησμονά
κάθε τυχερός που κάνει στο σπιτάκι του γιορτάσι .

Κι ο κρατούνενος γιορτάζει τη μισοχινοπωριά ,
μον’ π’ αγέρας και φεγγάρι : κάσσα γίνονται , με ξόδι .
Μη μπορώντας να γιορτάσει το φεγγάρι ως λαχταρά ,
δένει την καρδιά μαζί του και το παίρνει καταπόδι .

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΛΕΦΤΑ

΄Ε ξ ω , τους παίχτες με λεφτά , η αστυνομία τους πιάνει ,
Στη φυλακή ,όμως , λέφτερα χορταίνουνε μπαρούτι .
Και σκέφτονται περίλυποι : καλό ‘ ναι δω λιμάνι ,
τι κρίμα να μη ‘ ρθώ πιο μπρος μέσα στη λέσχη τούτη .



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΟΥ- ΜΙΝΓΚ

Με σέρνουν στο Ναν -Νίνγκ , σαν το σαρίδι ,
και στο Ού ι Μίνγκ με ξαναστέλνουν πάλι .
Χαίρουν να αυγαταίνουν το ταξίδι :
τη μαύρη στράτα , στράτα πιο μεγάλη . Φ τ ά ν ε ι !



ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ

Που βγήκε από τη φυλακή
μπορεί να ξαναχτίσει χώρα .
Πιστός λογιέται , συφορές που αντέχει
κι όποια μπόρα .
΄Οποιος τη χώρα του πονά
ποιο το καλό της ξέρει .
Και ξέρει ανθό της λευτεριάς
σε ποιό θα βρει παρτέρι .

ΤΟ ΣΚΥΛΙΣΙΟ ΚΡΕΑΣ ΤΟΥ ΠΑΟ-ΣΙΑΝΓΚ

Στο Κουό -Τέου τρω φρέσκο ψάρι ,
στο Πάο -Σιάνγκ , τρώνε σκυλί .
Κι ο δεσμοφύλαξ φιγουράρει
για εμπειρογνώμων , σαν βολεί !

Ο ΚΟΥΛΗ ΠΟΥ ΣΤΡΩΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Δαρμένος από τον αγέρα , απ’ τη βροχή μουσκίδι ,
το δρόμο ο κούλη στρώνει κι είναι δίχως τέρμα οι κόποι .
Με αμάξια , μ’ άλογα ή πεζοί , που πάνε για ταξίδι ,
τάχατες να στοχάζουνται τους κόπους του όλ’ οι ανθρώποι .

Μετάφραση : Σταύρος Μελισσινός


Anders B. Breivik : ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ twitter του ποιητή ...


Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ : ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ



Σαν έριξα και το στερνό δαυλί στο φωτογώνι ,
(δαυλί της ζωής μου της κλεισμένης μες στο χρόνο) ,
στο φωτογώνι της καινούριας Λευτεριάς Σου ,Ελλάδα ,

μου αναλαμπάδιασε άξαφνα η ψυχή , σα να 'ταν
όλο χαλκός το διάστημα , ή ως νά 'χα
τ' άγιο κελί του Ηράκλειτου τριγύρα μου
όπου , χρόνια ,
για την Αιωνιότη εχάλκευε τους λογισμούς του
και τους κρεμούσε ως άρματα
στης ΄Εφεσος το Ναό...
Γιγάντιες σκέψες
σα νέφη πύρινα ή νησιά πορφυρωμένα
σε μυθικόν ηλιοβασίλεμα ,
άναβαν στο νου μου ,
τι όλη μου καίονταν μονομιά η ζωή
στην έγνοια της καινούριας Λευτεριάς Σου , Ελλάδα !

Γι' αυτό δεν είπα :
Tούτο είναι το φως της νεκρικής πυρά μου...
Δαυλός της Ιστορίας Σου , έκραξα , είμαι ,
και να , ας καεί σα δάδα το έρμο το κουφάρι ,
καταβολάδα του Εμπυραίου ,
με τη δάδα τούτην
ορθός πορεύοντας ώσμε την ύστερη ώρα ,
όλες να φέξω τέλος τις γωνιές της Οικουμένης ,
ν' ανοίξω δρόμο στην ψυχή , στο πνεύμα , στο κορμί Σου , Ελλάδα !

Είπα κ' έβάδισα
κρατώντας τ' αναμένο μου σηκώτι
στον Καυκασό Σου ,
και το κάθε πατημά μου
ήταν το πρώτο , κ' ήταν , θάρρευα , το τελευταίο ,
τι το γυμνό μου πόδι επάτει μέσα στα αιματά Σου ,
τι το γυμνό μου πόδι εσκόνταβε στα πτώματά Σου ,
γιατί το σώμα , η όψη μου , όλο το πνέμα
καθρεφτιζόνταν , σα σε λίμνη , μέσα στα αιματά Σου !

Εκεί σε τέτοιον άλικο καθρέφτη , Ελλάδα
καθρέφτη απύθμενο , καθρέφτη της αβύσου
της Λευτεριάς Σου και της δίψας Σου , είδα τον εαυτό μου
βαρύ από κοκκινόχωμα πηλό πλασμένο ,
καινούρι Αδάμ της πιο καινούριας πλάσης
οπού να πλάσουμε για Σένα μέλλει , Ελλάδα !

Κ' είπα :
Το ξέρω, ναι , το ξέρω , που κ' οι Θεοί Σου
οι Ολύμπιοι χθόνιο τώρα γίνανε θεμέλιο ,
γιατί τους θάψανε βαθιά βαθιά , να μην τους βρουν οι ξένοι ,
Και το θεμέλιο διπλοστέριωσε κ' ετριπλοστέριωσε όλο
μ' όσα οι οχτροί μας κόκαλα σωριάσανε αποπάνω...

Κι ακόμα ξέρω πως για τις σπονδές και για το τάμα
του νέου Ναού π' ονειρευτήκαμε για Σένα , Ελλάδα ,
μέρες και νύχτες , τόσα αδέλφια σφάχτηκαν αναμεσό τους ,
όσα δε σφάχτηκαν αρνιά ποτέ για Πάσχα !

Μοίρα κ' η Μοίρα Σου ως στα τρίσβαθα δική μου !
Κι απ' την Αγάπη , απ' τη μεγάλη δημιουργόν Αγάπη ,
να που η ψυχή μου εσκλήρυνεν , εσκλήρυνε , και μπαίνει
ακέρια πια μέσα στη λάσπη και μες στο αίμα Σου , να πλάσει
τη νέα καρδιά που κιόλας έκλεισα στα στήθη ,
και κράζω σήμερα μ' αυτή προς τους συντρόφους όλούς :

'' Ομπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ' την Ελλάδα
ομπρός , βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο !
Τι , ιδέτε , εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη ,
κι α , ιδέτε , χώθηκε τ' αξόνι του βαθιά μες στο αίμα !
Ομπρός , παιδιά , και δε βολεί μοναχός του ν' ανεβεί ο ήλιος
σπρώχτε με γόνα και με στήθος , να τον βγάλουμε απ' τη λάσπη ,
σπρώχτε με στήθος και με γόνα , να τον βγάλουμε απ' το γαίμα .
' Δέστε , ακουμπάμε απάνω του ομοαίματοι αδελφοί του !
Ομπρός , αδέλφια , και μας έζωσε με τη φωτιά του ,
ομπρός , ομπρός , κ' η φλόγα του μας τύλιξε , αδελφοί μου !

'' Ομπρός , οι δημιουργοί ! Την αχθοφόρα ορμή Σας
στυλώστε με κεφάλια και με πόδια , μη βουλιάξει ο ήλιος !
Βοηθάτε με κ' εμένανε , αδελφοί , να μη βουλιάξω αντάμα !
Τι πια είν' απάνω μου και μέσα μου και γύρα ,
τι πια γυρίζω σ' έναν άγιον ίλιγγο μαζί του !
Χίλια καπούλια ταύροι του κρατάν τη βάση
δικάφαλος αιτός , κι απάνω μου τινάζει
τις φτερούγες του και βογγάει ο σάλαγός του
στην κεφαλή μου πλάι και μέσα στην ψυχή μου ,
και το μακρά και το σιμά για με πια ειν' ένα !
Πρωτάκουστες , βαριές με ζώνουν Αρμονίες ! Ομπρός , συντρόφοι ,
βοηθάτε να σκωθεί , να γίνει ο ήλιος Πνέμα !


΄Απαντα ΄Αγγελου Σικελιανού 


 

ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΟΥΡΡΕΑΛΙΣΜΟ




Ni nager sous les yeux horribles des pontons
( Και κάτω απ' τ' άγρια να διαβώ των γεφυρών τα μάτια ! )
 Rimbaud


΄Εχουν περάσει 80 χρόνια από το πρώτο μανιφέστο του Α.Μπρετόν και την
 εμφάνιση του λογοτεχνικού και καλλιτεχνικού κινήματος που παρουσιάστηκε
στη Γαλλία μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και που οι θεωρητικές του θέσεις
συμπόρευσαν όλες τις πρωτοποριακές απόψεις που ήρθαν να αποθεμελιώσουν
τον ρηματοκεντρικό δογματισμό της νεωτερικότητας . Στο Λα Σουρς , στο
Σεν Μισέλ , στο Ντε Γκρανζ Ομ , μέσα από τα δυνατά κοκτέιλ ο Μπρετόν
και η ομάδα  του περιοδικού Λιτερατίρ κατεδαφίζουν τη γραμματική του αισθητικού 
λόγου που ήθελε την αισθητική να δικτατορεύεται  από την χρησιμότητα , την
ωφελιμότητα και από τα είδωλα των κατοπτρικών αντανακλάσεων ενός
συμβατικού πολιτισμού .

Οι έννοιες του ποιοτκού βεβαρημένες από τις τελικότητες , τις ιδεατές και υπερ-
βατικές χρηστικότητες , γίνονται διάφανες . ΄Εξω από την σφαίρα της ερμηνείας και
την κατασταλτική τους προσομοίωση στιχηματίζουν να εκκενώσουν το περιεχό-
μενο της φαντασίας με μια εκλεπτυσμένη τροπικότητα που περισσεύει από το πά-
θος και το ένστικτο και επιθυμούν να γίνουν μια ταχυδακτυλουργική βιρτουοζιτέ .
Στο μανιφέστο το 1924 ο Μπρετόν γράφει : '' Καθαρός ψυχικός αυτοματισμός ,
που επιχειρεί να εκφράσει προφορικά , γραπτά ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο , την
πραγματική ροή της σκέψης .Πρόκειται για μια υπαγόρευση της σκέψης χωρίς
κανένα έλεγχο της λογικής και πέρα από κάθε αισθητική ή ηθική προκατάληψη .
Ο σουρρεαλισμός βασίζεται στην πίστη σε ορισμένες συσχετίσεις από την πραγμα-
τικότητα , στην παντοδυναμία του ονείρου , στο άσκοπο παιχνίδι της σκέψης . Απο-
σκοπεί στο να καταστρεψει οποιουσδήποτε άλλους ψυχικούς μηχανισμούς και να
πάρει τη θέση τους , όταν πρόκειται να αντιμετωπισθούν και να λυθούν τα σημα-
ντικά προβλήματα της ζωής ''1.
Η τέχνη εμφανίζεται έξω από την παγιοποίηση του αισθήματος και αυτό ο Α.
Μπρετόν το είχε καταλάβει καλά , γι' αυτό προσπαθούσε να αναλύσει τα παραλη-
ρήματα και τα όνειρα των παράφρονων της κλινικής Saint Dizier του Παρισιού .
Εξάλου και ο Λακάν που μαθήτευσε ένα μικρό διάστημα κοντά στην ομάδα του
κινήματος , μας έχει πει ότι το συμβολικό ( η έκφραστική δυναμική της τέχνης )
βρίσκεται πέρα από κάθε δυνατή κατανόηση .
Ο κόσμος ως '' περικεχυμένον κενόν '' για τον Μπρετόν ξαναβρίσκει την ουσία
του μακριά από το σύνολο των εξαρτημένων παραστάσεων  πραγματώνεται αναι-
ρούμενος , στήνεται αντιστεκόμενος , βεβαιώνεται στην χαοτική αβεβαιότητα . ΄Οχι
στο ποτάμι των αναπαραστάσεων , όπου η κάθε μια αναπαράσταση αναπαριστά
την προηγούμενή της , αλλά στο μακάριο πήδημα προς το ταλαντευόμενο , το έκ-
κεντρο ( το αντίθετο του πηδήματος προς την αιωνιότητα : ein seliger Sprung in
die Ewigkeit ). Γραφή , τέχνη , είναι η εκπλήρωση της άρνησης , διαμεσολαβημένη
από το όνειρο , που παράγεται , επάγεται , παρακινείται , από την επιθυμία που με
τη σειρά της βρίσκει το νοημά της στο ΄Αλλο ( ο '' λόγος του ΄Αλλου '' , έλεγε ο Λα
κάν ) . ΄Ο,τι μένει έξω από σημασίες , νοήματα , σενάρια , θεωρίες , ιστορίες , στη ρήξη
με τα μεσοποιημένα μοντέλα της βούλησης , την πειθώ κοντά στην ενεργητική
και αυθόρμητη υπαρξιακή μορφή .
Ο Μπρετόν το 1914 αφιερώνοντας το βιβλίο του '' Χαμένα βήματα '' στο γεγονός
ότι εδιώχθη από το θέατρο Μισέλ γιατί διαφώνησε με τον Τζαρά , στο κειμενό του
με τίτλο '' Αφήστε τα πάντα '' , όπου εκφράζει και την οργή του , βάζει  παράλληλα
το μεγάλο θέμα των αποχωρισμών του ανθρώπου ( ουσιαστικά την προτεραιότητα
των πικρών μετωνυμιών έναντι των μεταφορών ) . Θα γράψει :
Aφήστε τα πάντα / Αφήστε τη γυναίκα σας , αφήστε την ερωμένη σας . / Αφή-
στε τις ελπίδες και τους φόβους σας . / Αφήστε τα παιδιά σας στη γωνιά του δά-
σους . / Αφήστε το γάμο και πηγαίνετε για πουρνάρια . / Αφήστε στην ανάγκη
μιαν άνετη ζωή , αυτά που σας δίνουν / για μια θέση με μέλλον... / Ξεχυθείτε
στους δρόμους .2
Το κάλεσμα του Μπρετόν '' ξεχυθείτε στους δρόμους '' θα βρει ανταπόκριση . Τα
νέα κινήματα που προέκυψαν από τη οδό Γκρενέλ 15  ( όπου υπήρχε το '' Γραφείο
Σουρρεαλιστικών Ερευνών '' ) , θα πάρουν τη σκυτάλη και θα ανδρωθούν από την
αχαλίνωτη δοκιμασία της υπαρξιακής περιπέτειας , την ενατένιση του εσωτερικού
( από τους σιτουσιανιστές έως την ομάδα  Spur ), την διάρκεια του βιώματος , κα-
ταγγέλοντας παράλληλα την πολιτισμική θανατολαγνεία , την ανταλαγή των
σημείων , το καθεστώς της εξάρτησης της φαντασίας , την αφαίρεση της πληρωμα-
τικής σχέσης που διέθετε η ερωτική επιθυμία , την κυκλώσιμη μετωνυμία της ομι-
λίας .
Το κίνημα που ήθελε λίγο βιαστικά να βαπτίσει ο Γκ . Απολλιναίρ στο '' Les
Mamelles de Tiresias '' θα στηριχθεί με επιφυλάξεις ίσως από τους Αραγκόν ,
Κρεβέλ , Ντενό , Περέ ,Τανγκί , Μπατάιγ , Μπουαφάρ , Πρεβέρ , Λεμπούρ 3 κ.α. Θα
δώσει διάρκεια και έκταση για καλλιτεχνηκή δημιουργία , πνοή και πρόσφορά στην 
αναζήτηση , θα αναζητήσει ένα νέο φαντασιακό χωρίς μετωνυμικά υποκατάστατα
ή '' λυκοφωτικές καθρεπτίσεις '' .

Σημειώσεις
1. La nuova Enciclopedia della Letteratura Garzanti , 1988 , σσ . 154 , 951 .
2. Στο ίδιο , σσ . 951 , 952 .
3.  Αξιόλογοι καλλιτέχνες που ακολούθησαν τη γραμμά του κινήματος θεω-
ρούνται οι : Α. Μασσόν , Ο. Ντομίνγκεζ , Π . Ντελβώ , Μαν Ραίη , Ρ. Ρον . Ο Μπα-
τάιγ που φλέρταρε με τους σουρρεαλιστές και παράλληλα υπήρξε πολέμιός τους ,
χαρακτηρίστηκε από τον Μπρετόν ως '' μανιακός '' .


Το άρθρο Προσεγγίζοντας τον Σουρρεαλισμό
είναι του Δρ . Φιλοσοφίας Διδάσκων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Απόστολου Αποστόλου

Πηγή  : Λογοτεχνικό Περιοδικό  Ομπρέλα τεύχος 64
Μάρτιος -Μάιος 2004 .


Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Γιώργος Βλάχος : [ Νέα Υόρκη , Αθήνα , Πεκίνο ]



Νέα Υόρκη , Αθήνα , Πεκίνο ,
μαστούρα , μπαζούκας , πορείες
Του κόσμου τα νήματα λύνω
κι ακροβατώ σε ροζ ιστορίες .

Αστέρια , σταυροί και δρεπάνια ,
κοιλαράδες , φτωχοί , μανιφέστα
Τον κόσμο σταυρώνουν τσογλάνια
κι από πάνω ζητάνε τα ρέστα .

Σατανάδες , ντυμένοι ηγέτες ,
απ' τις οθόνες  μοιράζουν καρβέλια
Την Ειρήνη βυζαίνουν ικέτες
και την αγάπη μου ντύνουν κουρέλια .

Στου πλανήτη το άδειο στομάχι
τα ζάρια τους ρίχνουνε φαύλοι ,
κι αναρωτιέμαι το τέλος που θα' χει
η παρτίδα που παίζουνε φαύλοι .

γραμμένο το 1990 
 

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Διεθνής ημέρα Νέλσον Μαντέλα 18 ΙΟΥΛΙΟΥ





ΩΔΗ ΣΤΟ ΝΕΛΣΟΝ ΜΑΝΤΕΛΑ

Ραγίζει η πόρτα του κελιού σου , κάθε νύχτα
κόβουνν τα κάγκελα τον ουρανό στα εφτά .
Μα , αυτό που πίστεψες , δεν πιάνεται σε δίχτυα
κι ούτε οι έμποροι το πουλάν στην αγορά .


Κι ενώ μια ατέλειωτη σειρά , μαύρων συντρόφων
σου ανοίγει δρόμο να περάσεις θριαμβευτής
εσύ φυτεύεις την ελπίδα των ανθρώπων
στ' άγιο λιβάδι , μιας αλλιώτικής ζωής ...

Και ζωγραφίζεις στου καιρού την ακουαρέλα
την Αφρική σαν μια πεντάμορφη κοπέλα ,
Νέλσον Μαντέλα , Νέλσον Μαντέλα !

Σαν ανεβαίνεις τα σκαλιά προς την αλήθεια
μες ' στις σημαίες τυλιγμένος της οργής ,
το μέλλον τρέχει σαν παιδί , μέσα στα στήθια ,
σκίζει τη νύχτα , σαν μαχαίρι της αυγής ...

Κοίταξε γύρω σου , ιερές φωτοβολίδες
αυτά τα μάτια ενός λαού που ξαγρυπνά
όσα είν ' τ' αστέρια , τόσες είναι κι οι ελπίδες ,
στης λευτεριάς το πανηγύρι που αρχινά...

Και ζωγραφίζεις στου καιρού την ακουαρέλα
την Αφρική , σαν μια πεντάμορφη κοπέλα ,
Νέλσον Μαντέλα , Νέλσον Μαντέλα !

Του Γιώργου Κατσαρού
με το Λάκη Χαλκιά
απ ' το έργο '' ΑΦΡΙΚΗ ΤΩΡΑ ''
Στίχοι : Δημήτρη Ιατρόπουλου

[nelson-mandela-freed-print-c10109556.jpeg]
η φώτο από το ιστολόγιο : λίγο απ'όλα

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Le tage est plu beau ... Fernando Pessoa


Le Tage est plus beau... by CORDESYMPATIK
Film réalisé d'aprés un poéme de Fernando Pessoa

ΓΚΡΕΜΙΣΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑ



Ξυλογραφία του Ανδρέα Καρκαβίτσα από περιοδικό του 1888

Μενέλαος Λουντέμης : Πολύτιμες συμβουλές



Θέλεις να γίνεις διάσημος ;
Ξεκοίλιασε τον πατέρα σου
Πούλα τ' αδέλφια σου
Και βγάλε τη μάνα σου στο σφυρί .
Θέλεις να γίνεις το είδωλο του κόσμου
Να τρελλαίνονται οι νέοι από έκσταση ;
΄Αφησε τις σπουδές σου στη μέση
Φόρεσε πέταλα
Και γίνε ποδοσφαιριστής !

Θέλαις να σκεπαστείς από δόξα ;
Ψήσε δέκα γριές
Και μετά κάτσε στο γραφείο σου
Και γράψε τ' << Απομνημονευματά >> σου .

Θέλεις να κερδίσεις ένα σάκκο με λίρες ;
Πιάσε ένα διαμέρισμα στο Σίτυ
Επίπλωσέ το πολύ εκκεντρικά
Και << σπίτωσε >> ένα Εγγλέζο Λόρδο . 




Leon-zel Leotie

ΛΕΟΝ- ΖΥΛ ΛΕΩΤΙΕ



'' Δέν θα χτυπήσω αθώο,

χτυπώντας τον πρώτο

τυχόντα μπουρζουά ''

1894

Romanian Dictator Nicolae and Elena Ceausescu executed

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

ΑΡΓΥΡΗΣ ΜΑΡΝΕΡΟΣ και ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΛΑΧΟΣ


<< Καθισμένη η δημοκρατία
πάνω σε τρακόσια σκαμνιά
πίνοντας τρακόσιους καφέδες
και άλλα τόσα τσιγάρα
ξύνει τον κώλο της ηδονικά
με τρεις χιλιάδες νύχια >> 

Αργύρης Μαρνέρος


<< Τ΄ απόστημα θα σπάσω
της σοδειάς σας .
Την άδεια σας κουλτούρα
κατουράω .
Σ΄ εφετεία στέλνω τους εφέτες
και τις επωμίδες στήνω
στ΄απόσπασμα . >>

Γιώργος Βλάχος 




Πέτρος Μάγνης

Επίκλησις εις κριτικόν


Πέτρος Μάγνης ( 1880-1953 )


Κλεόβουλε , μη μου αρνηθείς , για κάτι που θα γράψω ,
μια κριτική και μάλιστα να γίνει κι από τώρα .
Ξέρεις εσύ πως γράφονται οι κριτικές .

Μια κάποια προεισαγωγή στην Τέχνη - θεωρίες
όσο μπορείς αυθαίρετες και σκοτεινές -
και πιο πολλά για τη ζωή του ποιητή .
Στα γούστα , στα ταξίδια του , θα δώσεις σ' όλα νόημα
τέτοιο , που να με κάμουν συμπαθή
και να κινούν το θαυμασμό  .

΄Οσο γι' αυτό το έργο μου , δεν έχει σημασία
και τίποτες αν δε λεχθεί .

Μια κι έδωκε την αφορμή για κριτική ,
και να γράφεί το βρίσκω ακόμη περιττό .

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ


Roilos-georgios-poets-parnassos-literary-club.jpg
Γ. Ροϊλός, Οι ποιητές (π. 1919). Μεγάλοι ποιητές της γενιάς του 1880. Στο κέντρο: K. Παλαμάς.

ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΜΟΥ

΄Ο,τι κι άν κάμης ,
όπου να δράμης ,
απ' όποιο γένος ,
δικός μου ή ξένος ,
του κάκου ! Εμπρός σου
πάντα θα μ' έχης ,
πίσω μου τρέχεις
το τρεξιμό σου
να μην το βιάζης
και λαχανιάζεις .
Να με θυμάσαι ,
τέτοιος ο νόμος :
O πεζοδρόμος
μιας έγνοιας θάσαι ,
κ' εγώ μιας χάρης
ο καβαλλάρης .

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Πρόεδρος Δημοκρατίας


..................................................
..................................................
Ο προεδρός σου , πατρίδα ,
φθισικός από μάνα .

Το πληρωμά σου
μουγγή στρατιά λακέδων .
Τα δακτυλά μου ανιχνεύουν το μέλλον .
Κι εγώ αέναος πλοηγός της λευτεριάς .
( απόσπασμα )

Γιώργος Βλάχος
Μέσα στης ζωής το τεραβάγγελο
1978 Βομβάη

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Oscar Hahn : La sociedad de los poetas muertos

Η εταιρεία των νεκρών ποιητών

Tan pronto muere un poeta cambia su vida
y se inaugura la sociedad de los poetas muertos
Los que nunca escribieron ni una linea sobre el poeta
denuncian a los que nunca escribieron ni una linea sobre el poeta
Los que votaron en contra de darle tal o cual premio
se lamentan de que jamas le dieran tal o cual premio
Los que rechazaron sus libros que se ha creido este poeta
se pelan por publicar sus libros que grande era este poeta
Los que brindaban de malas ganas el dia de su cumpleanos
organizan banquetes el dia de su cumpleanos
Los que evitaban saludarlo hasta en la puerta de su casa
proponen poner una planca junto a la puerta de su casa
Yo me sumo a la sosiedad de los poetas muertos
Despues de todo es la Parca la que los hace inmortales
y los muertos no nos pueden hacer sombra
Μόλις πεθάνει ένας ποιητής αλλάζει η ζωή του
και εγκαινιάζεται η εταιρεία των νεκρών ποιητών
Αυτοί που ποτέ δεν έγραψαν ούτε μία γραμμή γι αυτόν
καταγγέλουν εκείνους που δεν έγραψαν ποτέ μια γραμμή
γι ‘ αυτόν
Αυτοί που ψήφισαν ενάντια στην απόδοση εκείνου ή
του τάδε βραβείου
λυπούνται που ποτέ δεν του έδωσαν εκείνο ή το τάδε βραβείο
Αυτοί που απέρριψαν τα βιβλία του : τι νομίζει πως είναι αυτός
ο ποιητής
αγωνίζεται να τυπώσουν τα βιβλία του : τι μεγάλος ποιητής
ήταν αυτός
Αυτοί που προέπιναν με το στανιό την ημέρα των γενεθλίων του
οργανώνουν γιορτές την ημέρα των γενεθλίων του
Αυτοί που δεν τού έλεγαν ούτε καλημέρα όταν τον έβλεπαν
στην πόρτα τού σπιτιού του
προτείνουν να εντοιχισθεί μια πλάκα πλάι στη πόρτα
του σπιτιού του
Εγώ προστίθεμαι στην εταιρεία των νεκρών ποιητών
Στο κάτω της γραφής είναι η Μοίρα που τους κάνει αθάνατους
και οι νεκροί δεν μπορούν να μας επισκιάσουν

Μετάφραση : Ρήγας Καππάτος