Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Οι διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

AZIZ NEZΙΝ


http://giorgosvlahos.blogspot.gr/2011/12/blog-post_5.html

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ στο 1915 . Στο σπίτι δεν μπορούσε να
κλάψει . Αμέσως η μάνα του τον μάλωνε και του ' λεγε :
- Σώπα !
Δεν μπορούσε να γελάσει , δε φώναζε . Ο πατέρας του
τον μάλωνε και του φώναζε :
- Σώπα !
΄Οταν ερχόταν μουσαφίρης του ' λέγαν :
- Είναι ντροπή , σώπα !
Κι αν δεν ήταν κανείς , του ' λεγαν πάλι :
- Σώπα , να ξεκουραστεί το κεφάλι μου !
Αυτό συνεχίστηκε έτσι ώσπου να γίνει εφτά χρονών .

Πήγε στο Δημοτικό . ΄Οταν ήθελε να μιλήσει στο μά-
θημα τον μάλωναν :
Σώπα !
΄Οταν σηκωνόταν στο μάθημα , του ' λεγε ο δάσκαλος :
- Να μη μιλάς πολύ , όταν σε ρωτούν κάτι !
Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει δώδεκα χρονών .

Πήγε στο Σχολαρχείο . Σαν άνοιγε το στόμα , του ΄λε-
γαν :
- Μην ανακατώνεσαι σε κάθε κουβέντα .
Ο διευθυντής του σχολείου τον συμβούλευε :
- << Εάν ο λόγος είναι άργυρος η σιωπή είναι χρυ-
σός >> .
Ο καθηγητής του είπε :
- Δυο φορές ν' ακούς , μια φορά να μιλάς ... Για κοί-
ταξε , δυο αυτιά έχουμε , ένα στόμα .
- Σώπα !
- Κοψ' τη φωνή σου !
- Μη μιλάς πολύ ...!
Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει δεκαπέντε χρονών .
Πήγε στο Λύκειο . Εδώ η πιο προσφιλής διδασκαλία
ήταν :
- Η σιωπή είναι πιο καλή από τη φλυαρία .
- Μη μιλάς πολύ !
- Σώπα ! ...
- Κόψ ' τη φωνή σου !
Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει δεκαεννιά χρονών .

Πήγε στο Πανεπιστήμιο . Στο σπίτι τον συμβούλευαν
- Δεν πρέπει να μιλούν κοντά στους μεγάλους .
Του έλεγε η μάνα του :
- Ο λόγος του μεγάλου , η σιωπή του μικρού !
Μια μέρα του είπε ο καθηγητής :
- Κράτα τη γλώσσα σου ! ...
Αυτό κράτησε ώσπου να γίνει 23 χρονών .
Πήγε στο στρατό . Ο δεκανέας του φώναξε :
- Βρε σώπα ! ...
Ο λοχίας τον μάλωσε :
- Ν ' αφήσεις τις πολυλογίες ! ...
Τον κάλεσαν στο τμήμα . Του είπε ο αστυφύλακας :
- Μη μιλάς πολύ ! ...
Του είπε κι ο αστυνόμος :
- Βρε σώπα ! ...
Πήγε στη δουλειά . Οι συναδελφοί του βάζοντας το
δάχτυλο στα χείλη του ' λεγαν :
- Σσσσς ! ...
- Αμάν τσιμουδιά ... Αμάν σώπα , αμάν θα βάλεις
το κεφάλι σου σε μπελά . Αμάν άαα ...

Οι προιστάμενοί του ' λέγαν :
- Εσύ να μη χώνεις τη μύτη σου παντού ! ...
- Εσύ δεν καταλαβαίνεις ...
- Εσένα τι σε νοιάζει ...
- Ε σύ να σωπαίνεις ...
Παντρεύτηκε . Η γυναίκα του του ' λεγε :
- Αμάν σώπα ... Εσύ να μην ανακατεύεσαι ! ...
- ΄Υστερα έκαμαν παιδιά , μεγάλωσαν . Του ' λεγαν :
- Εσύ πατέρα σώπα ! ... Δεν καταλαβαίνεις απ' αυ-
τές τις δουλειές ...

Αυτός ο άνθρωπος είμαι λίγο εγώ , λίγο εσείς , λίγο
όλοι μας . Στα παλιά χρόνια , οι γυναίκες τάγιζαν στους
άντρες τους γαιδουρινή γλώσσα , για να μη φλυαρούν ,
για να μη τους πολυμιλούν . Σύμφωνα μ' αυτή τη δόξα-
σία , όσοι έτρωγαν γαιδουρινή γλώσσα , δεν έβγαινε η
φωνή τους . Λογαριάστε ότι τάγισαν και σε μας γαιδου
ρινή γλώσσα . Για ψάξτε να δούμε , έχετε στο στόμα σας
γλώσσα ; Κατάπιαμε τη γλώσσα μας . Χώσαμε τη γλώσ-
σα μέσα μας . Στόμα έχουμε , γλώσσα δεν έχουμε .
Τώρα αυτός ο άνθρωπος μοιάζει λίγο με μένα ,
λίγο με σας , ζητάει ελευθερία του λόγου . Θέλει να μι-
λήσει , αλλά του λένε :
- Σώπα !
Από μέσα μου μου ' ρχεται να του φωνάξω :
- Βρε μίλα ! ... Μίλα ! ... Μίλα ! 
Αλλά τι θα πούμε , που να μιλήσουμε ; Που είναι η
γλώσσα μας ;

μετάφραση ΄Ερμος Αργαίος
Θεμέλιο 1983




3 σχόλια:

Σάββας είπε...

Πολύ συγκινητικό το άρθρο σου. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να θέλεις να μιλήσεις και να σου λένε σώπα. Πραγματικά ακούγεται σαν εφιάλτης μέσα σε όνειρο.

Avenida είπε...

΄Ετσι είναι Σάββα τα πράγματα και χρόνια σου πολλά .

Σάββας είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ. Να είσαι καλά!