Η ΄Ανοιξη βομβαρδισμένη
απ' τα έγχρωμα κουνούπια του Demerara
.

Ο ΄Ηλιος διαβάζει ποιητικά

περιττώματα στη Σόλωνος


Οι διανόηση χειροκροτεί

υποτακτικές κυβερνήσεις

και


η ποιητική νομενκλατούρα
θ' αποφανθεί :

Διογένη Γαλήνη
δεν είσαι ποιητής

21.05.2012

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ : ΠΟΙΗΜΑΤΑ


ΜΙΑ ΑΠΟΘΕΩΣΙΣ

Ζ΄

Θα πέσει ! Θα πέσει ! Εφώναζαν μερικοί άγγελοι ,
προς το δεξιό μέρος του ουρανού . Ενώ μερικοί άλλοι ,
αριστερά ανεστραμμένοι , εφώναζαν : << ΄Επεσε ! Επεσε !
Αχ έπεσε η τόση λαμπρή πνευματικότης ! >>.
Πράγματι κατά το απόγευμα έπεσε η τεράστια πνευ-
ματικότης και εσκότωσε πολλούς , όχι επισήμους , αλλά
διανοούμενους .

1935

Την ώρα που έδυε ο ήλιος πίσω από το Τελωνείο ,
έβγαινε η κηδεία του μεγάλου εμπόρου από την πέτρινη
φολιδωτή πολυκατοικία .

1935

Η κηδεία του μεγάλου εμπόρου έγινε χτες , από την
φολιδωτή πολυκατοικία , μακριά απ' το Τελωνείο , ενώ
ακούγονταν στη θάλασσα οι φοβερές φωνές του Λεβιάθαν .

1935

Τα θυμωμένα άνθη της φολιδωτής πολυκατοικίας
αναδεύουν απαισίως την ώρα της κηδείας του μεγάλου
εμπόρου πίσω απ' το Τελωνείο κατά το ηλιοβασίλεμα ,
ενώ μακριά στη θάλασσα ακούγονται οι φριχτές φωνές
του Λεβιάθαν

1935

Ο Λεβιάθαν πέρα απ' τη θάλασσα έμπηγε κάτι α-
παίσιες φωνές . Ο Πειραιάς μου φάνηκε μικρός σαν την
Ιερουσαλήμ και πίσω από ένα λόφο ξεπρόβαλε το γιγάντιο
χέρι της μητέρας μου , για να μ ' ευλογήσει .

1935

ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΡΑΦΡΟΝΕΣ

Ο ήλιος χρυσός ζασταίνει και οι αθάνατοι θεοί από
γύψο , από μπρούντζο προστυχοκαμωμένοι ή ζωγραφι-
σμένοι με την φαντασία στον άυλο αέρα , εξηγούμενοι
από τις αέναες παρουσίες που δεν σταματά κι όλο δίνει
η γη , τους ανθρώπους ! Οι αθάνατοι θεοί χαμογελώντας για
την αρχαιολογία , για μικρές πλάνες , για μικρούς φόβους ,
οι αθάνατοι θεοί Δήμητρα , Διόνυσος και Ζεύς , φράχτες
χρυσοί και εύθραυστοι , αλήθειες , σκατά χρυσωμένα ,
κρύβουν την έσχατη άβυσσο . Πίσω από σπίτια και πίσω
από δέντρα , πίσω από μαντρότοιχους , μέσα από αυτο-
κίνητα , έτοιμοι να προβάλουν πίσω απ' το πέρασμα του
χρόνου , έτοιμοι , πάντα αγαπητοί , όμοιοι καταπλήσσον-
τες επί ζυγού . Και από μας έγκειται να κλίνουν προς την
έσχατη άβυσσο ή προς τη λογική του κόσμου και αγγί-
ζοντάς την να ξαναβγούν ολόδροσοι οι αλάνθαστοι θεοί .

1936


ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ

Το χέρι αυτής της γυναικός , 40 οκάδες , αναβαστά-
ζοντας το κεφάλι , 100 οκάδες , με το ακάνθινο στεφάνι
της τραπεζαρίας , με τον ήλιο της δύσεως μέσα στο στό-
μα της , σαν ζαχαρωτό με φυσική γανάδα , με την χαλά-
ρωση των μυών της γλώσσας κοντά εις την μεγάλη θά-
λασσα του γκρεμνού , εις την κάμαρα της γριάς της κα-
λής παρηγοριάς .

1936

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1934-1937
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ 1980

Δεν υπάρχουν σχόλια: